Στο Δωμάτιο

Άνοιξεν την πόρτα του δωματίου τζι’εμπήκε μέσα, κρατώντας τον πρωινόν του καφέ. Έβαλεν το σιέριν του μέσα τζι’άναψεν το φως, αφήνοντας μερικές δακτυλιές πάνω στον τοίχο. Έμεινε για λλίο στην πόρτα να θωρεί τα μηχανήματα. Ήταν κάτι που έκαμνε κάθε πρωί. Αναρωθκιέτουν τι μπορεί να εκάμναν ούλλη νύχτα όσον τζίνος έλειπεν, μετά που τα έβαλλε στο αυτόματο. Μάλλον τίποτε, τζι’όμως ήταν μια ενδιαφέρουσα σκέψη. Μπορεί με το τελευταίο κλείσιμο της πόρτας το βράδυ τα μηχανήματα να εζωντανεύκαν τζιαι να εφκάλλαν φωνές διαφορετικές που τζίνες που ήταν συνηθισμένος να τα διατάσσει. Ίσως να ετοιμάζαν τζιαι κάποιαν απεργία σιωπής, κάτι που θα του εκατέστρεφε την δουλειάν του, αν τζιαι ήταν σίουρος πως τα εμεταχειρίζετουν καλά. Ο υπολογιστής ίσως να έβαζε στη λίστα τα ‘απαγορευμένα’ έτσι για δικόν του κέφι. Έτσι τζι’αλλιώς τα μηχανήματα εμπορούσαν να λειτουργούν σε άλλες συχνότητες για να μεν ενοχλούν με τα ‘απαγορευμένα’.

Χαμένος μέστες σκέψεις του, όπως ήταν σχεδόν κάθε πρωί, επροσγειώθηκεν ανώμαλα στην πραγματικότητα τζι’έβαλεν αμέσως το κεντρικό μηχάνημα στο manual. Οι αθρώποι έξω επεριμέναν τον ν’αρκέψει την δουλειάν του. Επεριμέναν τον να τους ανακοινώσει αν η μέρα ήταν καλή ή όι τζι’αν τα νέα ήταν ωραία ή άσχημα, για να ξέρουν τι να νιώσουν πρωί-πρωί. Δωμάτιο Ελέγχου Συναισθημάτων. Έτσι αποκαλούσεν τον χώρον του. Ένιωθεν πραγματικά σαν μικρός θεός. Σαν να εστέκετουν σε μιαν πλατφόρμα στο διάστημα, δίνοντας την ευκαιρία σε ούλλη την ανθρωπότητα να τον ακούσει. Με μιαν όμως διαφορά: εν τους έβλεπε τζι’εν τον έβλεπαν. Ακόμα τζιαι το μικρόν παράθυρο στο Δωμάτιο ήταν πάντα κλειστό, μην τύχει τζιαι κάποιος αντικρίσει το πρόσωπόν του.

Που την καρέκλαν του γραφείου του έκαμνεν τις στιγμές των ανθρώπων δικές του. Όσον τζιαι όσοι τον άκουαν, οι νους τους ήταν στα σιέρκα του. Έλεγχεν την μνήμην τους τζιαι τα συναισθήματά τους. Εμπορούσε να αγγίξει τις σκέψεις τους, να τους μεταφέρει στο παρελθόν ή στο μέλλον, να τους κάμει να κλάψουν ή να γελάσουν, να τους δώκει ελπίδα. Έκαμνεν τους ν’αγαπούν, να ελπίζουν, να θυμώνουν. Τζιαι τούτα ούλλα με την άδειάν τους. Εμιλούσεν σε ούλλους τζιαι ταυτόχρονα στον καθένα ξεχωριστά.

Μ’έναν απλό πάτημα κουμπιών στο Δωμάτιο, ήσιεν τον έλεγχο των συναισθημάτων σιηλιάων αθρώπων. Ελάχιστοι τον ήξεραν τζιαι κανέναν τους δεν ήξερε. Δεν ήταν δικτάτορας, ούτε σαδιστής.

Ήταν απλώς ένας μοναχικός ραδιοφωνικός παραγωγός.

Advertisements

3 thoughts on “Στο Δωμάτιο

  1. <3 άρεσε μου πολλά πολλά πολλά πολλά! κάθουμαι τζαι χαμογελώ της οθόνης ρε μιτσή! σωραίος!

    misharos: μεγάλη μου χαρά! :)

  2. Κάμνω το ίδιο με την Moonlight!
    Πολλά ωραίο! Το διάβαζα και σκεφτόμουν ότι θα ήθελα να είμαι ένα από τα πειραματόζωα του.
    Τελικά… Είμαι!

    misharos: :) Πράγματι. Όλοι μας είμαστε. Μπορώ να πω ότι είναι ίσως η μόνη περίπτωση που δεν με πειράζει να είμαι πειραματόζωο..!

  3. Ωραίο. Θα έπρεπε να προκαλεί προβληματισμό η επίδραση που έχουν κάποιοι άνθρωποι παρόμοιων επαγγελμάτων στη ζωή μας. Ξέρω ότι εσένα προκαλεί σου ;)

    Obligatory σχετικό -πολλά σχετικό- Rush διαμάντι, για περαιτέρω προβληματισμό. You ‘re welcome!

    Begin the day with a friendly voice
    A companion unobtrusive
    Plays that song that’s so elusive
    And the magic music makes your morning mood

    Off on your way, hit the open road
    There is magic at your fingers
    For the Spirit ever lingers
    Undemanding contact in your happy solitude

    [Chorus:]
    Invisible airwaves crackle with life
    Bright antennae bristle with the energy
    Emotional feedback on timeless wavelength
    Bearing a gift beyond price, almost free

    All this machinery making modern music
    Can still be open-hearted
    Not so coldly charted
    It’s really just a question of your honesty, yeah
    Your honesty
    One likes to believe in the freedom of music
    But glittering prizes and endless compromises
    Shatter the illusion of integrity

    [Chorus]

    «For the words of the profits were written on the studio wall
    Concert hall
    And echoes with the sound of salesmen…of salesmen…of salesmen.»

    Rush – The Spirit Of Radio

    misharos: Σωστότατο. Τζιαι συνήθως με τρόπους που δεν το αντιλαμβανόμαστε. Πολλά ωραίο τραγούδι! Ευχαριστώ :)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s