Οι μισοκαρδιές στο παλάτι του Έρωτα

Φαντάζομαι τον Έρωτα, τον αρχαίο ελληνικό θεό, να ζούσε πάνω απ’τον Όλυμπο και να’δινε στον ερωτευμένο το κλειδί της καρδιάς του άλλου, με αντάλλαγμα το μισό της δικής του καρδιάς.

Το μισό του ερωτευμένου ταξίδευε τότε προς τη γειτονιά των συννέφων του Έρωτα και περίμενε το άλλο του μισό για ν’ανοίξουν μαζί την καρδιόμορφη κλειδαρότρυπα των πυλών του παλατιού του Έρωτα.

Κάποια μισά ήταν τόσο ερωτευμένα που ξεκινούσαν μαζί το ταξίδι τους. Άλλα συναντιόντουσαν στην πορεία, κι αλλα έξω απ’ τις πύλες του παλατιού. Έπαιρναν τα κλειδιά απ’τους ερωτευμένους υπηρέτες του Έρωτα, ξεκλείδωναν το ένα το αλλο, κι αφού άνοιγαν την καρδιόμορφη κλειδαρότρυπα, ενώνονταν εις καρδίαν μίαν, ξέροντας πως εκείνη τη στιγμή, τα αντίστοιχα μισά τους, ενώνονταν εις σάρκαν μίαν.

Κι ήταν όμως και τα μισά που το άλλο μισό τους ερχόταν αργοπορημένο, τόσο που όταν προσπαθούσαν να ξεκλειδώσουν το ένα το άλλο, έβλεπαν πως τα κλειδιά και οι κλειδαριές ήταν σκουριασμένες. Κάποια κλειδιά δεν έμπαιναν καν στις κλειδαριές. «Αλλάζουν οι καρδιές ξέρεις, όπως κι οι άνθρωποι, ειδικά όταν είναι μισοί», έλεγαν και έπαιρναν χωριστά το δρόμο προς τη γη, πίσω στον άνθρωπο που είχαν αφήσει μισόκαρδο.

Υπήρχαν κι οι μισές καρδιές που είχαν αναπτύξει τέτοια σχέση με το δικό τους μισό που το ταξίδι και η αναμονή για το άλλο μισό τους προκαλούσε αναστάτωση και ανασφάλεια. Επέστρεφαν έτσι, όσο πιο γρήγορα γινόταν, στη ζεστή αγκαλιά του μισού που ήξεραν. Του δικού τους μισού.

Πότε-πότε στο δρόμο από και προς το παλάτι του Έρωτα, έβλεπε κάποτε κάποιος 1/4 καρδιάς, ή 2/7, ή 3/13, να περιπλανιούνται συγχισμένα χωρίς σκοπό, σε χαώδεις κινήσεις. Ήταν τα κομμάτια καρδιάς που δεν έβρισκαν το δικό τους μισό, το μισό από το οποίο είχαν αποκολληθεί, αλλά ουτε και είχαν βρει το άλλο μισό. Το μισό στη γη, αντιλαμβανόμενο πως η αναζήτηση ήταν αποτυχημένη και η αναμονή μάταιη, άλλαζε αποφασισμένο να προχωρήσει, συνειδητά αγνοώντας το δικό του μισό. Από τότε, η μισή καρδιά στη γη, προχωρεί για πάντα πληγωμένη, κι η άλλη, κατεχόμενη από έρωτα, περιπλανείται αιώνια στις καρδιολεωφόρους και τα καρδιοσοκάκια, μεσ’σε απέλπιδες προσπάθειες να βρει το άλλο της μισό. Όσο η ελπίδα σβήνει, η μισή καρδια φθείρει τον εαυτό της, σπάζοντάς τον σε κομμάτια. Ζει ειρωνικές ακαριαίες στιγμές χαράς όταν τα κομμάτια βρίσκουν το ένα το άλλο και νομίζουν πως βρήκαν το άλλο τους μισό. Μα μουτρωμένα αποχωρούν όταν αντιλαμβάνονται πως το κομμάτι που βρήκαν ήταν το κομμάτι από το οποίο είχαν αποκολληθεί. Μέσα σε απόλυτη ντροπή δίνου την υπόσχεση να μην αναζητήσουν ποτέ ξανά τον έρωτα.

Κάποια μισά, έπειτα από αποτυχημένη αναζήτηση του δικού τους μισού στη γη, ανέβαιναν πάλι πάνω στο παλάτι του Έρωτα. Κάποια άλλα δεν είχαν φύγει ποτέ από το παλάτι και περίμεναν έξω απ’τις πύλες υπομονετικά, σε περίπτωση που το άλλο τους μισό ερχόταν, φοβούμενα μη φύγουν για μια στιγμή και το άλλο μισό έρθει και δεν τους βρει.

Κι έβλεπε κάποιος τα μισά αυτά να δοκιμάζουν απελπισμένα όλα τα είδη κλειδιών, πάνω σε όλους τους συνδυασμούς κλειδαριών, το καθένα από τα μισά σε όλα τ’άλλα, με την ελπίδα να βρεθεί το άλλο τους μισό. Έβλεπε επίσης εκατομμύρια μισές καρδιές, μαζεμένες έξω απ’την πύλη, να κοιτάζουν μέσα από τις καρδιόμορφες κλειδαρότρυπες, προσπαθώντας να πάρουν μια γεύση από έρωτα. Να τον έβλεπαν, έστω για λίγο, αφού δεν μπορούσαν να τον νιώσουν. Έβλεπαν τις ολοκληρωμένες καρδιές τόσο χαρούμενες που προς στιγμή πίστευαν πως δεν είχαν ζήσει ποτέ χωρίστα, πως δεν ήταν δύο μισά που ενωθηκαν, πως πάντα ήταν ένα.

Ήταν όμως και κάποιες μισές καρδιές που κάθονταν μόνες τους, κουρασμένες απ’ την προσπάθεια και την αναμονή, μακριά από τις πύλες του παλατιού, για να μη βλέπουν χαρές και να λυπούνται. Είχαν δει τα μάτια τους πολλά τέταρτα, πολλά δύο έβδομα, και πολλά τρία δέκατα τρίτα καρδίας να καταστρέφονται, χάνοντας όσα ρίσκαραν κι άλλα τόσα στο πονηρό παιχνίδι του Έρωτα. Είχαν δει επίσης μυριάδες μισά να μπαίνουν και να βγαίνουν τις πύλες του παλατιού· να χαίρονται, να απογοητεύονται, να απελπίζονται, να ερωτεύονται. Ήταν οι σοφοί των μισών καρδιών, κι όλων των κομματιών τους. Είχαν ζήσει των άλλων τον έρωτα πολλές φορές, καθώς έκαναν το δικό τους ταξίδι αναζήτησης. Ήταν γνωστές ως οι τραγικές μισές καρδιές, καθώς τα δικά τους μισά και τα άλλα τους μισά είχαν μάλλον πεθάνει, κι έτσι βρίσκονταν αιώνια φυλακισμένα στο κελί κάποιου χαμένου έρωτα…

Advertisements

2 thoughts on “Οι μισοκαρδιές στο παλάτι του Έρωτα

  1. Χαίρομαι που έγραψες κάτι τόσο παραμυθένιο,
    και σε ευχαριστώ που το ανέβασες χτες!

    Θα το διαβάσω ξανά και ξανά μέχρι να βρω την απάντηση που θέλω.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s