Η Απομυθοποίηση

Η απομυθοποίηση εν τούτο που, όπως μπορεί να περιγράψει κάποιος με κοινωνικούς όρους, που μωρό κάμνει σε ενήλικα τζιαι που ανώριμο κάμνει σε ώριμο. Στ’αλήθκεια όμως, εν έσιει να κάμει σχέση ούτε με την ηλικία, ούτε με τον υποκειμενικό όρο της ωριμότητας. Η απομυθοποίηση μπορεί να συμβεί στο σχολείο, στο στρατό, , στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά, μετά που ένα τυχαίο γεγονός, ή μπορεί να μεν συμβεί τζιαι ποττέ. Ο καθένας «μεγαλώνει» τζιαι «ωριμάζει» την περίοδο της απομυθοποίησης. Οι όροι ηλικία τζιαι ωριμότητα εν απλώς πιο απλές τζιαι αποδεκτές λέξεις για την απομυθοποίηση.

Η απομυθοποίηση μπορεί να διαρκέσει μέρες, μήνες ή χρόνια, ανάλογα με το άτομο τζιαι τις καταστάσεις γύρω του, τον βαθμό αποδοχής του θύματος (γιατί περί θύματος πρόκειται) της απομυθοποίησης, τζιαι τους τρόπους αντιμετώπισής τους τζιαι ταυτόχρονα των προσπαθειών εύρεσης εναλλακτικών τρόπων ζωής.

Από-μύθος. Που ποιον μύθο όμως; Πότε δημιουργείται τούτος ο μύθος; Την περίοδο την οποία αποκαλούμε παιδική, εφηβική τζιαι νεανική ηλικία. Τι συμβαίνει τούντην περίοδο; Όνειρα, πολλά όνειρα. Η απομυθοποίηση εμπορούσε να ονομαστεί τζιαι αποονειροποίηση. Κατά τη διάρκεια τούτης της περιόδου, το παιδίν, ο έφηβος, ο νέος, ονειρεύκεται, κάμνει σχέδια για το μέλλον, θωρεί την κοινωνία ως ένα κόσμο στον οποίο επιβραβεύεται και απαιτείται το ήθος, η καλοσύνη, η αξιοπρέπεια τζιαι η αλληλεγγύη, τζιαι ταυτόχρονα δεν εξασκούνται και είναι μη επιθυμητές η εκμετάλλευση, το συμφέρον, το μίσος τζιαι ο δόλος. Λαλούν ότι εννα αλλάξουν τον κόσμο. Τζιαι εννοούν την κάθε λέξη. Λαλούν ότι θέλουν να γίνουν Προέδροι, Υπουργοί, επιστήμονες, γιατροί, δικηγόροι, επιχειρηματίες. Με πολλά λεφτά, επιτυχίες, άνετη τζιαι χαρούμενη ζωή. Τζιαι πάλε, εννοούν την κάθε λέξη. Γιατί απλώς ονειρεύκουνται, χωρίς να ξέρουν νόμους τζιαι κανόνες, γραμμένους ή άγραφους. Ονειρεύκουνται. Τζιαι τούτο τους αρκεί.

Μετροφυλλώντας το περσινό yearbook εμάς των αποφοίτων του σχολείου, το μόνο που βλέπω εν φάτσες τζιαι μμάθκια γεμάτες ελπίδα τζιαι όρεξη για ζωή. Είχαν μας ρωτήσει να πούμε πως βλέπουμε τον εαυτό μας σε 10 χρόνια. Οι απαντήσεις παρόμοιας φύσης: Θέλω να αφήσω το στίγμα μου στον κόσμο, θα γίνω πετυχημένος επιχειρηματίας στο Λονδίνο, θα ταξιδέψω τον κόσμο, θα γίνω εκατομμυριούχος, θα γίνω πετυχημένος ποδοσφαιριστής,  θα γίνω αστροναύτης στη NASA, body builder, νευροχειρούργος, οδηγός σε αγώνες ταχύτητας, θα ζω σε κάποιο εξοτικό μέρος, θα βρω θεραπεία για τον καρκίνο, θα γυρίσω την Ευρώπη με το ποδήλατο κρατώντας ημερολόγιο. Λέξεις γεμάτες ελπίδα, όνειρα τζιαι αισιοδοξία. Ελπίδα, όνειρα τζιαι αισιοδοξία. Τίποτε άλλο.

Μακάρι να πετύχουν. Σιήλια μακάρι. Ούλλοι ως τον έναν.

Όμως, η απομυθοποίηση παραμονεύει. Η στιγμή που ο κόσμος φκάλλει κάθε μάσκα που εφόρεν μπροστά σου τόσα χρόνια, η στιγμή που θωρείς την σκέττη ωμότητα του κόσμου τζιαι σύρνουν σε, ή σε κάποιες περιπτώσεις βουττάς τζιαι μόνος σου, στο ρεύμα του ποταμού της κοινωνίας.

Η στιγμή που ο εκτυπωτής χρημάτων (aka παπάκης τζιαι μανούλλα) σταματά να λειτουργεί τζιαι πιάννεις πλέον δικά σου λεφτά τα οποία φεύκουν όπως τα πελλά, τζιαι αντιλαμβάνεσαι πόσο ρόλο παίζουν στην κοινωνία τούτα τα γυαλλιστερά αριθμημένα κωλόχαρτα.

Η στιγμή που είσαι μέλος μιας δημόσιας υπηρεσίας (aka στρατός για μένα, κρατικός οργανισμός για άλλους) τζιαι θωρείς με τα μμάθκια σου τις έννοιες της διαφθοράς, του μέσου, της παραποθκιάς, της εκμετάλλευσης, του συμφέροντος τζιαι πόσο σημαντικές ένει για να επιβιώσει κάποιος στη σημερινή κοινωνία. Όταν κάποιος πιάσει άδεια τζιαι δεν τον κόφτει αν οι υπόλοιποι μείνουν περισσότερες μέρες στην φυλακή για 18χρονα. Όταν σκοτώνεσαι στη δουλειά τζιαι την ίδιαν ώραν ακούεις τους μόνιμους να μιλούν για την πουτανομπυραρία που ήταν εψές, σαν αμοίβεσαι εσύ 150-200 ευρώ τζιαι τζίνοι μερικές χιλιάδες. Όταν κάμνεις τη δουλειά σου χωρίς να ξέρεις γιατί τζιαι ασχέτως αν συμφωνείς με όσα κάμνεις ή όχι. Απλώς για να’σιεις την εύνοια των πουπάνω τζιαι το στάτους του υπάκουου τζιαι αθόρυβα εργαζόμενου στρατιώτη. Η φράση «Σκάσε να περάσουμε» έννεν μόττο κάποιου πεσσιμιστή, εν μόττο της κοινωνίας. Όταν παρακαλάς να περάσει η ώρα για να φκεις διανυκτέρευση, ή να πάεις να ππέσεις, όσο τραγικό τζιαι αν εν τούτο για κάποιο 20χρονο. Όταν αποκτηνώνεσαι τζιαι χρησιμοποιείς τζιαι συ δόλια μέσα τζιαι έμμεση εκμετάλλευση για να περάσεις καλά, γιατί ξέρεις ότι αν είσαι ηθικός τζιαι επιμείνεις σε αξίες και ιδέες, θα χάσεις. Όταν έσιει πλάσματα που σκοτώνουνται στη δουλειά τζιαι την ίδια ώρα κάποιοι εν κάμνουν τίποτε, τζι’όμως έσιεις τα ίδια προνόμια, τον ίδιο βαθμό, τζιαι τις ίδιες ‘ανέσεις’ μαζίν τους. Όταν βρίσκεσαι στον ίδιο χώρο εργασίας με αθρώπους μαννούς τζιαι κατά κάποιο τρόπο πρέπει να κάμεις σωστά τη δουλειά σου. Όταν θωρείς εκ των έσω τι θα πει γραφειοκρατεία.

Η στιγμή που σε χτυπά το σύστημα τζιαι υπάγεσαι σε νόμους, κανονισμούς, ποινές, περιορισμούς. Τζιαι δεν μπορείς να κάμεις τίποτε. Σκάζεις τζιαι περνάς, αλλιώς θα βρεις τον μπελά σου. Όταν κάμνεις κάτι που δεν σου αρέσκει αλλά δεν μπορείς να το αποφύγεις τη δεδομένη στιγμή. Η στιγμή που το «Να κάμεις την κάθε στιγμή να μετρά», «Να κάμνεις τζίνο που θέλεις κάθε στιγμή», «Να ζεις το κάθε δευτερόλεπτο», «Να κάμνεις πάντα τζίνο που αγαπάς» δεν ισχύουν πλέον

Τζιαι τότε συμβαίνει η απομυθοποίηση.Όταν θωρείς τη σκέττη ωμότητα του κόσμου. Δηλαδή τον κόσμον όπως ένει. Όταν σπάζεις τις αλυσίδες, φκαίνεις που τη σπηλιά του Πλάτωνα τζιαι θωρείς την πραγματικότητα, όχι πλέον τον μύθο. Ένας κόσμος όπου το να ακολουθήσεις το όνειρό σου είναι ακόμα έναν όνειρο, ένας κόσμος όπου σε αρκετές περιπτώσεις θα αναγκαστείς να κάμεις πράματα τα οποία δεν θέλεις τζιαι τα οποία θα αντιμετωπίσεις μονάχα με συμβιβασμό τζιαι υπομονή. Ένας κόσμος όπου υπάρχουν οι πουπάνω τζιαι οι πουκάτω. Οι πουπάνω να μην αντιλαμβάνονται την κατάσταση των πουκάτω γιατι ως πουπάνω ζουν σε μια άλλη διάσταση, τζιαι οι πουκάτω να παραπονιούνται αλλά την ίδια στιγμή να εργάζονται προς το συμφέρον των πουπάνω. Αντιλαμβάνεσαι επίσης ότι τζιαι θέση να άλλασσαν οι δύο τους, το δάκτυλο μέστο μέλι ενναν πάλε βουττημένο, τζιαι η εκμετάλλευση τζιαι το συμφέρον θα χρησιμοποιείται ανεξαρτήτα το ποιος είναι στην εξουσία. Αντιλαμβάνεσαι ότι κατά κάποιον τρόπο είναι φυσιολογικές τζιαι έμφυτες αντιδράσεις του ανθρώπου.

Η απομυθοποίηση εν άσιημο πράμα. Ένας δυνατός πάτσος. Το ότι την παρουσιάζω ως την αληθινή όψη του κόσμου, δε σημαίνει ότι είναι τζιαι επιθυμητή. Είναι απλώς η στιγμή που αντιλαμβάνεται κάποιος τον τρόπο που πραγματικά λειτουργεί ο κόσμος, ο οποίος είναι κατά πολύ διαφορετικός από τον μύθο, την αντίληψη δηλαδή προ της απομυθοποίησης. Ούτε το γεγονός ότι αναφέρω τη λέξη μύθος σημαίνει ότι εν κάτι μη επιθυμητό, ούτε τα μηνύματα είναι απαισιόδοξα. Μακάρι οι έννοιες μύθος τζιαι πραγματικότητα να είχαν τις αντίθετες έννοιες που τις έννοιες που τους προσδίδω στην ανάρτηση τούτη, οι οποίες είναι οι έννοιες που υιοθετούνται που την κοινωνία.

Μακάρι ούλλοι οι μύθοι να εγίνουνταν αλήθκεια. Μακάρι να εμπορούσαμε τζιαι να γυρίσουμε τον κόσμο, τζιαι να γίνουμεν εκατομμυριούχοι τζιαι να αφήσουμε το στιγμα μας στον κόσμο. Ο κόσμος να’ταν η πραγματοποίηση των ονείρων μας, τζι’ο μύθος η απομάκρυνση που τούντον κόσμο.

Η απομυθοποίηση λαλεί εν αδύνατο. Αμφιβάλλω αν οι μεγαλοι σε ηλικία ανθρωποι σήμερα έχουν τη ζωή που ονειρεύονταν, ή απλώς εσυμβιβαστηκαν σε έναν τρόπο ζωής.

Μακάρι να μεν δειχτεί η απομυθοποίηση σε όσους εν τους εδείχτηκε, τζι’ας ονειρεύκουνται τον κόσμο διαφορετικά απ’ότι ένει. Τζίνοι που ονειρεύκουνται τουλάχιστον κάποτε μπορεί να κάμουν το όνειρο πραγματικότητα, οι υπόλοιποι όι.

Χρειάζεται όμως προσωπικός πόλεμος ενάντια στην απομυθοποίηση.

Νιώθω ότι βαστώ που έναν στύλλο που εν γραμμένα ούλλα τα όνειρά μου πάνω, τζιαι φυσά δυνατός αέρας, τζιαι πιο δυνατός, τζιαι πιο δυνατός, προσπαθώντας να με κάμει να τον αφήκω. Τζιαι βαστώ πιο δυνατά, τζιαι πιο δυνατά τζιαι πιο δυνατά.

Ελπίζω να’ρτει μια στιγμή που εννα σταματήσει ο αέρας, τζιαι εννά ανοίξω τα μμάθκια μου τζιαι τα όνειρά μου εν θα’ν γραμμένα μόνο πάστον στύλλο, αλλά εννα γυρίσω γυρώ μου να τα δω.

Advertisements

6 thoughts on “Η Απομυθοποίηση

  1. κόμα που είσαι..
    να προσπαθείς να επιβιώνεις, να φτιάχνεις κόσμο δικό σου, και να απομακρύνεις τούτους ούλλους τους σάπιους
    μείνε μακρυά που τον δημόσιο τομέα αλλιώς θα κάμνεις εμετό που μέσα σου κάθε μέρα

    στην τελική εν έχουν σημασία τούτοι, μπορούν να περάσουν που δίπλα μου, εν θα με αγγίξουν ποτέ, εν θα με «χαλάσουν» ποτέ, γιατί στο τέλος της ημέρας εν η συνείδηση μου που μετρά και η γαλήνη μου. εγώ θα είμαι σωστή, κι ας μου γελούν οι άλλοι

    έτσι επιβιώνεις μες τα σκατά της κυπριακής κοινωνίας

  2. Μπορείς όμως να επιλέξεις πόσα αντέχεις και για πόσο θα αντέχεις;
    Αφού και τα οικονομικά οφέλη σου εν μηδαμινά ίσως να επέλεγες κάτι άλλο που τουλάχιστον δεν θα περιέχει τούτην ούλλη την ψυχική φθορά;
    Δεν ξέρω τις καταστάσεις της ζωής σου, απλά γράφω τις πρώτες μου σκέψεις γιατί «ακούγεσαι’ ευαίσθητο άτομο με αξίες που θα υποφέρεις πολλά αν επιμένεις σε τόση ωμότητα καθημερινά. Δεν λέω ότι ο υπόλοιπος κόσμος εν καλύτερος, αλλά έχουμε, κάποτε, την πολυτέλεια των επιλογών για κάτι καλύτερο.
    Δύναμη και κουράγιο σε ότι ζεις.

  3. Θέλω πολλά πράματα να γράψω πάνω σε τούτες τες σκέψεις σου. Ξέρω ότι εν θα τα γράψω ούλλα. Εν να μείνω στο «Εν συντομία». Εν πράματα που εν χωρούν σε μιαν κόλλαν χαρτίν. Θέλουν καλοκαιρινό βραδάκι, ποτάκι τζιαι πολύωρην κουβέντα.

    Θα πιαστώ από την εικόνα που δημιούργησες! Του Μύθου!
    Που εν ένας στύλλος! Άρεσεν μου πολλά η παρομοίωση.

    Ο Μύθος εν ένας στύλλος που βάζουν οι πιο μεγάλοι κοντά στη ρίζα ενός νεαρού βλαστού. Για να το βοηθήσει να μεγαλώσει ίσια. Να μεν γύρει, να μεν σπάσει , να μεν το πατήσουν. Να επιβιώσει και να δυναμώσει. Όπως μεγαλώνει το δεντρόν , τυλίγεται γύρω που τον στύλλον. Τζιαι μετά ο στύλλος εν μπορεί να ελευθερωθεί. Μόνον άμαν κοπεί το δεντρόν.

    Μεν φοάσαι. Ο στύλλος εν να σε στηρίζει πάντα γιατί εν μέσα σου. Εν μπορεί να τον πειράξει κανένας. Όσο δυνατά τζιαι να φυσά ο αέρας, μπορείς πάντα να τον αγγίξεις. Η μόνη φορά που μπορείς να τον χάσεις είναι άμαν κλείσεις τα μάθκια της ψυσιής σου τζιαι εν τον θωρείς τζιαι εν εκτιμάς πιον την αξίαν του.

    Η απομυθοποίηση εν όντως ένας Πολλά Δυνατός Πάτσος!

    Εν είσοδος μέσα σε μιαν άλλην πραγματικότηταν. Φαντάσου δηλαδή, πόσο μεγάλος πάτσος ένει για ένα έμβρυο η είσοδός του στον κόσμο. Εν με τον ίδιον τρόπον που παν ούλλα.

    Ναι! Τούτα που ονειρεύκεσαι εν θα σου τα κάμει κανένας! Εν θα έβρεις τίποτα έτοιμον! Ο κόσμος εν άδικος! Αδιάφορος! Διαφορετικός! Ποικιλόμορφος! Ο καθένας κάμνει ότι θέλει να κάμει για το καλόν του! Για τζίνον που πιστεύκει ότι εν το καλόν του!

    Στο κάτω κάτω γιατί να κάμει τη δουλειάν σου; Γιατί να ενδιαφερτεί για την δικήν σου ζωήν; Εν δική σου! Εν ευθύνη ΣΟΥ. Ίσως εν η μόνη ευθύνη που είσαι υπόχρεος να αναλάβεις. Που τες άλλες μπορείς να ξεγλιστρήσεις όποτε θέλεις.

    Οπόταν τούτη η απομυθοποίηση φέρνει σε μπροστά στην πραγματικότητα! Είσαι γεμάτος με όνειρα! Τα όνειρα εν η θεωρία της ζωής! Εν το αρχιτεκτονικό σχέδιο πας την κόλλαν. Πολλά καλά μελετημένο, άρτιο, με ιδέες έξυπνες.

    Για να γίνει η κόλλα σπίτι θέλει πολλήν δουλειάν!

    Τούτον εν η απομυθοποίηση! Η ευκαιρία να κάμεις τες κόλλες σου έργα! Επειδή ευτυχώς ή δυστυχώς δεν είναι όλοι νεράιδες :-P. Θέλει δουλειάν τζιαι σκέψην τζιαι κόπον τζιαι ρίσκον τζιαι προσπάθειαν. Τζιαι πάνω που ούλλα πίστη! Πίστη στον Μύθον που έπλασες μέσα σου!

    Για τους άλλους; Έννεν ευθύνη σου! Έννεν μες το έργον σου να κρίνεις τους άλλους. Μπορείς να τους πολεμίσεις ναι, μπορείς να τους αγνοήσεις, ναι. Μπορείς να τους εκμεταλλευτείς ή να τους μάθεις τζιαι να τους αγαπήσεις.

    Τούτον εξαρτάται που σένα! Τζιαι έσιει να κάμει μόνο με τη σχέση σου με τον εαυτό σου. Με τίποτε άλλον.

    Σιέρουμαι που αντιμετωπίζεις την απομυθοποίηση! Τωρά! Σε μιαν δημιουργικήν ηλικίαν.

    Τωρά ξέρεις! Εν είσαι τζινος που έγραφεν δαμέ πριν έναν χρόνον τζιαι ονειρεύκετουν να γυρίσει ούλλον τον κόσμον!

    Είσαι τζίνος που ξέρει να επιλέγει τι θέλει να κάμει στο ζωήν του. Τζιαι αν όντως θέλει να γυρίσει ούλλον τον κόσμον εννά έβρει τον τρόπον να το κάμει!

    Welcome to adulthood! Never forget the child in your heart!

  4. αρέσκει μου ο τρόπος που σκέφτεσαι αλλά..
    το γύρισμα της θητείας στους 12 μήνες πάντα θα είναι η μεγαλύτερη γυρίλλα.

    Η ΕΦ είναι μια μικρογραφία της κοινής πραγματικότητας. Το τι αντιμετωπίζεις τώρα, να προσπαθήσεις να το δημιουργήσεις σαν εφόδιο και άμυνα. Σου δίνεται η ευκαιρία να κατανοήσεις το πως λειτουργεί μια δυσλειτουργική κοινωνία και παίρνεις εμπειρίες για το πως μπορείς να την αντιμετωπίσεις και ακόμα να αλλάξεις. Δύσκολή, άδικη σίγουρα. Άλλα σε κάνει πιο έτοιμο.

    Στα φοιτητικά τα χρόνια θα έχεις την ευκαιρία να ξανανιώσεις τα όνειρα σου τζιαι με περισσότερο ζήλο τώρα, κατανοώντας την ανάγκη ότι πρέπει να αγωνιστείς ακόμα περισσότερο. Μετά τις σπουδές ο κόσμος όλος στα πόδια σου!

  5. Παράθεμα: Η εφεδρούμπα | Δουκατον

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s