Σκουλ ις όβερ

Την περασμένη Παρασκευή ήταν η τελευταία μέρα του σχολείου. Έβερ. Εν έγινε τίποτε βασικά, ελάχιστοι ήρταν σχολείο. Προψες ήταν η φάση. Εμείναμε πίντα στο σχολείο τζιαι επαίξαμε με αφρούς, αλεύρια τζιαι ποτούντα πράματα, τζιαι επίαμε τζιαι πορεία με τα αυτοκίνητα.

Εν παράξενο το συναίσθημα. Παράξενο αλλά καθόλου ανάμικτο. Εν νιώθω ωραία, ούτε άσιημα. Ένιξερω τι. Νομίζω ακόμα να το συνειδητοποιήσω.

Ότι έσιει πλάσματα που εν θα ξαναδω. Εν θα ξανακάμει παρατήρηση ο καθηγητής για να σσιωπήσουμε, εν θα ξανακάμει πασιαμά ο φασαρίας της τάξης, εν θα ξανασυναχτούμε ούλλες οι παρέες τζιαι να σπάζουμε πλάκα τα διαλείμματα, εν θα σιερετήσω ξανά καθηγητές που απλά έτυχε να τους έβρισκα στην αυλή η στο διάδρομο, εν θα μου ξαναπαραδώσουν μάθημα σε τάξη. Ότι οι κοπελλούες εννα παν να σπουδάσουν τζιαι που τζιαμέ που τες έβλεπα κάθε μέρα τωρά εννα έρκουνται κύπρο μαξ 3 φορές το χρόνο. Για τα κοπελλούθκια που μέστο στρατό εννα είμαστε όπου σ’έβρω τζι’όπου μ’έβρεις, τζιαι εννα βλεπόμαστε κάθε πόσο ξέρω γω πότε. Εν αγχώνουμαι για τους παρέες μου. Με τζίνους εννα κρατήσω επαφή. Εν για τους υπόλοιπους που απλά μπορείς να τους έβρισκες μεστο διάδρομο να κόψεις μια κουβέντα, ή ένα ττόκκα, ή ένα καλημέρα ή να πεις έναν αστείο ή στο διάλειμμα να μπεις στη συζήτησήν τους. Τζιαι εν άσιημο. Πόψε στον επιτάφιο εθώρουν πλάσματα που στο δημοτικό εκόφκαμε καμιά κουβέντα τζιαι εν επίενα να τους μιλήσω(ή, όποιοι με είδαν, εν έρκουνταν σε μένα) επειδή μισώ το small talk αλλά τζιαι επειδή πλέον είμαστε ξένοι. Τζιαι δυστυχώς φοούμαι ότι το ίδιο εννα γίνει τζιαι με τους τορασινούς συμμαθητές τζιαι συμμαθήτριες.

Εν αναπόφευκτο ότι εννα χωριστούν οι δρόμοι μας. Άλλοι στρατό, άλλοι σπουδές, άλλοι σε διαφορετικές πόλεις, άλλοι σε διαφορετικές χώρες…

Τζιαι ίσως ήρτε ξαφνικό σε ούλλους. Τούτα ούλλα τα χρόνια εθέλαμε επιτέλους να τελιώσει τούντο σχολείο να φύουμε να ησυχάσουμε. Τζιαι μπαμ, ετέλιωσε. Πάρακατω; Εν εκτιμούμε τις καταστάσεις, γενικά στη ζωή μας. Αφήνουμεν ό,τι αρνητικό έσιει κάθε κατάσταση, να μας πατήσει πάστο λαιμό, αντί να θωρούμεν το τι έσιει να μας προσφέρει.

Στο σχολείο εν επέρασα ωραία. Είχα χάσει τους φίλους μου που το δημοτικό, τα Αγγλικά του ιδιωτικού εν μου εκάτσαν, υπήρξαν στιγμές bullying, παρέα έκαμνα χρόνια να έβρω τζιαι γενικά εμίσησα το σχολείο μου. Τον τελευταίο 1μιση χρόνο ήβρα τα πόθκια μου. Ας ένει…

Ξαφνικά όμως άμαν τελιώσει σαννα τζιαι φέφκουν οι κακές εμπειρίες, καθαρίζουν τέλλια που τη μνήμη τζιαι μεινίσκουν οι καλές. Τζίνες που εννα θυμάσαι τζιαι εννά γελάς σε λλία χρόνια. Τζιαι μαθαίνεις τζιαι διάφορα μαθήματα, που οτιδήποτε κακό συμβεί. Μαθαίνεις να μεν αφήνεις άλλους να κάμνουν επιλογές για σένα, να είσαι λλίο ξεροτζιέφαλος τζιαι να ρισκάρεις, να μεν κάμνεις παρέα με λάθος άτομα τζιαι ανθρώπους που εν έχουν κάποιες αξίες τζιαι τρων σου τη ψυσιή σου.

Είν’η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή λαλεί ο Αγγελακας. Ειν’η ζωή ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή λαλώ εγώ. Το κάθε πράμα εν γιορτή τζιαι ένιξερω καν αν πρέπει να πέρνουμε τα πράματα στα σοβαρά. Γιορτή σημαίνει να βρίσκουμε τα θετικά τζιαι να γιορτάζουμε μαζίν τους, όπου τζι’αν είμαστε. Που το καθε τι καινούριο έχουμε κάτι να κερδίσουμε.

Εν με τούντες σκέψεις που προσπαθώ να πάω στρατό. Εν υπάρχει λόγος να πάρω τίποτε στα σοβαρά. 2 χρόνια ένει εννα περάσουν, ή με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο. Ο χρόνος τζιυλά, καλώς ή κακώς, όποιες τζι’αν εν οι καταστάσεις.

Τζιαι μετά επιτέλους σπουδές.

Τζιαι το σχολείο, παρ’όλα τα στραβά τζι’ανάποδα, εννα παραμείνει μια καλή ανάμνηση…

:)

Advertisements

8 thoughts on “Σκουλ ις όβερ

  1. :) καλή τύχη! εν ωραίο τζαι το δημοτικό, τζαι το γυμνάσιο, τζαι το λύκειο τζαι ο στρατός τζαι οι σπουδές τζαι ο γάμος τζαι τα κοπελλούθκια άμα έσιεις πάντα ανθρώπους που αγαπάς τζαι σ’ αγαπούν. εγώ έσιει 28 χρόνια που ετέλειωσα το δημοτικό τζαι πριν λλίες μέρες ήβρα έναν συμμαθητή μου που το δημοτικό μετά που τόσα χρόνια. κάθε μέρα επαίζαμεν σπίτιν του ή σπίτι μου τζαι μετά άλλαξε σπίτι τζι έχασά τον. αγκαλιαστήκαμε με αγάπη. εγεμώσαν τα μμάθκια μας. δίπλα μας ήταν η κόρη μου η μεγάλη τζαι ο γιος του που εν στην ηλικίαν πλέον που είχαμεν την τελευταία φορά που ιδωθήκαμε… μαγεία ο χρόνος. απόλαυσέ τον.

    misharos: ούλλα εν ωραία στη ζωή τελικά, άμα τα κάμεις ωραία :)
    μάνα μου ρε:) Έτσι ένει η αγάπη τζιαι η φιλία. Εν ξεχνιέται ποττέ.
    Έτυχε να δω μετά που 4-5 χρόνια φίλους που το δημοτικό που απλά έτυχε να χάσουμε επαφή, τζιαι όταν εμιλήσαμε ήταν σαν να τζιαι ήμασταν παρέες. Σκέφτου 28 χρόνια..!

  2. mpravo re.
    polla kalo post, orimo
    k go epernousa weird fasis p eteliosa to sxolio, alla no worries, ta kalitera erxonte, kai ekeinoi p prepei na minoun sti zoi sou tha minoun-oi ousiastikoi.
    ta kalitera erxonte, uni kai work after edu, kamia sxesi
    meta to sxolio an kamis kati kalo stes spoudes jeskartaris p tous asxetous

    misharos: έεετσι :P
    εννα κάμω υπομονή 2 χρόνια ώσπου να τελιώσει ο στρατός τζιαι είμαι έτοιμος για τα καλύτερα :)
    ακριβώς. εν έσιει τίποτε με το ζόρι. όσοι αξίζουν τζιαι θέλω να μείνουν, θα μείνουν!

  3. Μίσιαρε μου,
    είσαι σπουδαίος!

    η πιο ωραία φάση της ζωής σου, εν ναν πάντα η φάση στην οποία ζεις. Ειδικά εσύ εννα βρίσκεις πάντα τα ωραία της κάθε στιγμής, για τούτο είμαι σίουρη.
    Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή, μωρό μου. λαλεί ο αγγελάκας. Για αυτό ακριβώς γιορτάζουμεν τη ζωή, όσο ζούμε.

    κάτι ακόμα. εξελίσσεσαι με τα χρόνια, αλλάζουν τα ενδιαφέροντα σου, οι κύκλοι σου. Φεύκουν αθρωποι που κοντα σου, φεύκεις εσύ που αθρώπους. Κάποιες φορές που επιλογή, κάποιες άλλες με το ζόρι.
    Αλλά. Ό,τι εμοιράστηκες με τους αθρώπους που επέλεξες εν φεύκει ποττέ. Ζει μέσα σου, τζιαι τούτο εν μια μαγεία. Για αυτό φρόντισε να μοιράζεσαι ωραία πράματα:))

    Καλό σαββατοκυρίακο Μισιαρούι! Ρισπέκτ:)

    misharos: που τωρά τζιαι να πάει θα προσπαθώ την κάθε στιγμή , να την ζω στο φουλ, ούτε το παρελθόν ούτε το μέλλον έχουν τόση σημασία. Που το παρελθόν εμάθαμε, το μέλλον εννα ρτει μόνον του.
    Ναι αλλά λέει επίσης Η ζωή είναι μεγάλη μην την κάνεις καρναβάλι στο ίδιο τραγούδι :P
    Άρεσε μου τούτη η σκέψη. Οι αθρώποι φέφκουν, οι αναμνήσεις ποττέ, επειδή εμπήκαν για τα καλά μέστο νου σου!
    να’σαι καλά επίσης αγαπητή!! :))

  4. Δυστυχώς άμαν χάσουμεν κάτι, συνήθως μένουν μας οι καλές αναμνήσεις τζιαι τείνουμε να το εξιδανικεύσουμε τζιαι να το πεθυμούμεν. Έννεν κακό τούτο, αλλά θα ήταν πιο καλά αν εμπορούσαμε να εκτιμήσουμε κάποια πράματα ενόσω τα έχουμε στη ζωή μας.

    Εσένα εν σε φοούμαι. Σκέφτεσαι ώριμα τζιαι σωστά, κατ’ εμέ. Συνέχισε έτσι όπως πάεις :)

    Ο στρατός έννεν τίποτε. Παροδικές μαλακιούλες τζιαι γκρίνιες για πράματα που εν έχουν καμιάν απολύτως σημασία. Τα σπουδαία τζιαι τα σημαντικά εν μετά :)

    misharos: Ναι έσιεις απόλυτο δίκαιο. Μετανιώνω που πολλές φορές εν το εζούσα επειδή έλεα «Άτε να τελιώνει τούντο παλιοσχολείο».
    «Τα σπουδαία τζιαι τα σημαντικά εν μετά :)» Κρατώ τούντην κουβέντα σου, γεμώννω αισιοδοξία τζιαι προχωρώ :)

  5. ζήσε και απόλαυσε το τώρα! :)

    misharos: Ζήσε μονάχα τη στιγμή και άσε το μετά. Ενα σωσίβιο είν’η ζωή που ξεφουσκώνει αργά, που είπαν τζιαι οι φίλοι μας οι Πυξ Λαξ :)

  6. Ευχαριστώ που το έγραψες τούτον το κείμενο. Εννά μείνει για να το θυμάσαι!
    Νιώθω ότι που τες μέρες που θυμάμαι έντονα στη ζωή μου εν η τελευταία μέρα του σχολείου.
    Παρόμοια συναισθήματα με τούτα που γράφεις.
    Μαζί σου τελειώνει τζιαι ο μεγάλος μου γιος το σχολείο. Εν έχει την τάση να εκφράζεται τόσο πολλά, αλλά εν τα ίδια συναισθήματα που εκφράζει. Και για το στρατό εν αγχώνεται. Λαλεί, εννα τον περάσουμεν.
    Ναι οι αναμνήσεις μένουν, οι άνθρωποι έρχονται και φεύγουν. Και κάποιοι ξανάρχονται.
    Πολλούς συμμαθητές μου είχα χρόνια να δω και τους είδα στις συγκεντρώσεις του γυμνασίου, που τούτην τη φορά είμασταν οι γονιοί αντί οι μαθητές.

    Να σου ευχηθώ καλή επιτυχία σε ούλλες τούτες τις γιορτές που σε περιμένουν!
    κι αν έχεις άτομα που θες να κρατήσεις επαφή, απλά κάμε το!

    misharos: γιαυτο το έγραψα! για να το θυμάμαι :)
    ελπίζω να τύχει να γνωρισω το γιο σου στο στρατό :)
    είδες; αλλάζουν οι ρόλοι στη ζωή! ολα τριγυρω αλλαζουνε και όλα ίδια μένουν όμως :)

    να’σαι καλά σ’ευχαριστώ :)

  7. Τζιήνο που έθελα να πω είπεν το ο TT.

    «Ο στρατός έννεν τίποτε. Παροδικές μαλακιούλες τζιαι γκρίνιες για πράματα που εν έχουν καμιάν απολύτως σημασία. Τα σπουδαία τζιαι τα σημαντικά εν μετά :)»

    Καλήν θητείαν ρε!:)

    mishaross: να’σαι καλά ρε ευχαριστώ!

  8. λοιποοοοοοοον… εν εκαμες τιποτε λαθος. καθε μεταβαση στη ζωη σου -σχολειο-στρατος-σπουδες-δουλεια-αλλασεις δουλεια εννα αλλασεις φιλους, περιβαλλον. απολυτως λογικο. καθε φορα θα μεινισκουν οι καλοι τζιε τζινοι που αξιζουν. πιστεψε με, επερασα ωρες να το σκεφτουμε τζιε χρονια να κρατησω στη ζωη μου πλασματα που ηταν γυρω μου απλα λογω του περιβαλλοντος
    ουτε εγω επερασα φανταστικα χρονια στο σχολειο. βρισκω τωρα συμμαθητες μου τζιε που ακουω τες ιστοριες λαλω «καλα εγινισκουνταν τουτα ουλλα τζιε εγω ημουν εσσο μου ανενιας;» παρολα αυτα το σχολειο εν μια γλυκια αναμνηση εκτος τζιε αν επερασες πολλα χαλια που σημαινει δικαιουσε να πανηγυριζεις τωρα!
    ο στρατος, ναι, εν μια πελλαρα τζιε μιση. τιποτε δυσκολο. εν πολλης τζιαιρος ομως. εν σου το λαλω για να σε καμω να νιωσιεις ασιημα ή να σου γυρισει. απλως αμα ας πουμε εν σου κατσει η παρεα, ο λοχαγος εν πολλης ο τζιαιρος για να μετρας «ατε ρε αλλο 240 μερες τζιε φεφκω, εν θα τον ξαναδω ομπρος μου». τζιε τουτο επερασα το.

    απολογιες για το μεγαλο σχολιο τζιε καλη συνεχεια!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s