Το ημερολόγιο ενός μυρμηγκιού, ενός σκύλου και ενός ανθρώπου

Αγαπητό ημερολόγιο,

Η μέρα σήμερα ήταν αρκετά δύσκολη. Τα τρόφιμα που μαζεύαμε επί μέρες στις αποθήκες έχουν θαφτεί στο έδαφος, όταν κάτι τεράστια πράσινα κινούμενα τετράγωνα κουτιά, πέρασαν από πάνω μας, προκαλώντας αναταράξεις στη φωλιά. Τα στηρίγματα της αποθήκης δεν άντεξαν, το χώμα κατέρρευσε και τα τρόφιμα εξαφανίστηκαν. Δε φτάνει αυτό, το πράσινο κουτί που πέρασε από δω καταπλάκωσε το 281ο Τάγμα και την 157η Ομάδα της φυλής μας, κάτι που εξόργισε τη Βασίλισσα, η οποία έβγαλε διάγγελμα κατηγορώντας μέλη της φυλής, για ανεπαρκή μέτρα ασφαλείας στο έδαφος. Την είχα δει, ήταν ήδη νευριασμένη που είχαμε χάσει τα τρόφιμα. Δε θα έχουμε κίνδυνο λιμού, όπως άλλες φορές, αλλά αυτό σημαίνει περισσότερη εργασία για το Τάγμα μου, και λιγότερος ύπνος, μέχρι να επανασυλλέξουμε ότι χάσαμε για να καλύψουμε τις ανάγκες της φυλής.

Τα κακά ήταν πίσω ακόμα. Το δελτίο ειδήσεων της παροικίας έχει ανακοινώσει πως σήμερα οι θανάτοι μυρμηγκιών ανήλθαν στους 73.246.380 με το 75% να οφείλεται σε ανεξήγητης προέλευσης αέρια που κατά καιρούς εκτοξεύονται κατά των φυλών μας ανά τον κόσμο, και αποτελεί την κύρια απειλή για το είδος μας. Απ’ ότι έχω ακούσει, το αέριο αυτό σε εξολοθρεύει αμέσως αφου δε μπορείς να κινηθείς, ούτε και να αναπνεύσεις. Θυμάμαι πριν καιρό, είχαμε χάσει τα παιδιά της Βασίλισσας και σχεδόν τα μισά μέλη της φυλής όταν δεκτήκαμε απρόσμενη επίθεση. Λίγο έλειψε να χάσουμε και την ίδια τη Βασίλισσα. Ήταν αρκετά δύσκολοι καιροί. Ευτυχώς δε μας ξανάτυχε, σε αντίθεση με άλλες φυλές που έχουν να αντιμετωπίσουν τέτοιες καταστάσεις κάθε 10-15 μέρες.

Ο Γέρος της φυλής θυμάται πολλά περιστατικά, με κορυφαίο αυτό που διηγείται συνέχεια, όταν ολόκληρη η φυλή του είχε εξαφανιστεί, μια μέρα που αυτός και η Ομάδα του είχαν πάει για συλλογή τροφίμων.  Λέει συνέχεια πως για κάποια θεόρατα κινούμενα πλάσματα ευθύνονται γι’αυτό αλλά τίποτε δεν έχει εξακριβωθεί ακόμα. Ο Μάγος ήταν ο μόνος που τόλμησε να ερευνήσει την πηγή των αερίων αλλά δεν επέστρεψε ποτέ. Ίσως να τον έφαγε κάποιο αέριο, κάποιο κινούμενο πράσινο κουτί…ποιός ξέρει.

Ελάχιστοι καταφέρνουν να επιβιώσουν από το αέριο, και περιγράφουν τις φρικτές και δραματικές στιγμές που ζουν στο χώμα, χωρίς κανένα να τους βοηθήσει, με το φόβο του να πεθάνουν μόνοι, ή χειρότερα, δίπλα από την οικογένειά τους.

Πάω για ύπνο…ή για συλλογή τροφίμων. Ό,τι πει η Βασίλισσα. Αν δεν μας φαν τα αέρια.

Καληνύχτα,

Μι

Αγαπητό ημερολόγιο,

Δε νιώθω καλά.  Ο καλύτερος μου φίλος είναι νεκρός. Στην απογευματινή βόλτα με τα αφεντικά μας, διέφυγε της προσοχής μας και έτρεξε να φάει κάτι που βρήκε στο δρόμο. Μου είχε πει ότι πεινούσε.  Αμέσως άρχισε να βγάζει κόκκινα και άσπρα υγρά από το στόμα του και έπεσε στο έδαφος. Δε θυμάμαι τι έγινε μετά. Πανικοβλήθηκα και ζαλίστηκα. Καλύτερα δηλαδή. Προσπαθώ να το ξεχάσω.

Μου έφερε μνήμες όταν η μητέρα μου βρήκε τα αγαπημένα της μπισκότα στο δρόμο και τα έφαγε. Έμεινε για κάμποση ώρα ακίνητη. Εγώ της φώναζα αλλά δεν έπαιρνα απάντηση. Αμέσως είχε έρθει ένα μεγάλο τετράγωνο άσπρο πράμα που έκανε πολύ θόρυβο. Κατέβηκαν δύο άλλα αφεντικά και την πήραν μαζί τους. Προσπάθησαν να με πάρουν κι εμένα αλλά έτρεξα. Από τότε δεν την ξαναείδα. Ο πατέρας μου με έχει εγκαταλείψει εδώ και καιρό, ή τουλάχιστον έτσι κατάλαβα. Νομίζω μια φορά τον είδα πάνω στον τοίχο, μέσα στο μαύρο κουτί που έχουμε σπίτι. Ήταν λουσμένος με κόκκινα υγρά. Είχε πάνω του, αν ήταν αυτός, σημάδια από γδάρσιμο και σημάδια κοψίματος. Ελπίζω να μην ήταν αυτός, δε θα ήθελα να το δω σε τέτοια κατάσταση.

Νιώθω μόνος μου στον κόσμο. Ούτε καν τα αφεντικά μου δε με αγαπούν. Όταν έρχονται σπίτι, εγώ ενθουσιάζομαι και αυτοί παραμένουν απαθείς. Ενδιαφέρονται για τα σκυλιά, την καλοπέραση και την ασφάλεια τους αλλά δε μου το δείχνουν.

Ευτυχώς με παίρνουν καμιά βόλτα πότε-πότε. Το δυσάρεστο είναι που βλέπω πολλούς σκύλους στο έδαφος νεκρούς. Κάποιους στους δρόμους που περνούν αυτά τα μεγάλα κουτιά και άλλους στο χώμα με κόκκινα υγρά.

Κάποιοι μου είχαν πει πως ο θάνατος στο δρόμο από τα κουτιά είναι στιγμιαίος, όπως και ο θάνατος από μυτερά εργαλεία. Λίγοι καταφέρνουν να επιβιώσουν. Όσοι επιβιώνουν έχουν να διηγούνται ιστορίες πως ζουν εφιαλτικές στιγμές, δέχονται ένα άμεσο και ξαφνικό κτύπημα λένε, και για μεγάλο χρονικό διάστημα παραμένουν στο έδαφος χωρίς βοήθεια. Δε ξέρεις τι θα σου ξημερώσει στη ζωή μας. Οι κίνδυνοι είναι παντού, και έχουν φάει τους γονείς μου και τους φίλους μου. Είμαι χάλια.

Καληνύχτα,

Σίγμα

Αγαπητό μου ημερολόγιο,

Δε θα σου γράψω πολλά σήμερα, δεν είμαι στα καλά μου. Μόλις επέστρεψα με τη μητέρα μου από μια διαδήλωση από μια διαδήλωση ενάντια στην κακοποίηση των σκυλιών. Είδα σκηνές σε βίντεο και φωτογραφίες και έφριξα. Ποιοι καθυστερημένοι τολμούν να κάνουν τέτοια πράγματα; Είναι πραγματικά απαράδεκτο. Σκέφτομαι το σκύλο μου σε τέτοια κατάσταση και κοντεύω να πάθω εγκεφαλικό.

Δε φτάνει που ήμουν νευριασμένη, πριν λίγο ανακάλυψα πως κάποια μυρμηγκιά είχαν κάνει φωλιά στον τοίχο της κουζίνας. Βρήκα το Aroxol και τα σκότωσα. Να πεθάνουν τα μαλακισμένα.

Καληνύχτα,

Άλφα

Advertisements

9 thoughts on “Το ημερολόγιο ενός μυρμηγκιού, ενός σκύλου και ενός ανθρώπου

  1. Αγαπώ τους λίμπουρους!! ναι, ναι, αν δω ολόκληρον στρατό τους μες το σπίτ θα τους πητήσω και γω αέρια, αλλά όταν εν έξω στην αυλή καθούμαστεν με τον Μώρατσο τζαι θωρούμεν τους με τις ώρες τι κάμνουν. Εν φοβεροί. Πρόσεξε τους λιμπούρους που έρκουνται που αντίθετη κατεύθυνση! Πάντα πάντα θα σταματήσουν να ανταλλάξουν πληροφορίες (βασικά τζείνος που έρκεται στη φωλιά διά συντεταγμένες του άλλου που φευκει που έσσιει τροφή!!)

    misharos: Δολοφόνε! Έσιει φάση που ττουμπαρίσκουν

  2. Τέλειος όπως πάντα! Ξέρεις την άποψη μου τζαι ότι συμφωνώ μαζί σου πας σε τούτο που θέλεις να πεις γι’αυτό εν θα το ξαναγράψω :)

    misharos: :) Ξέρω την ξέρω την. Είπαμεν τα 1000 φορές, ειδικά εμείς :p

  3. Σε παραδέχτηκα. Έχεις ένα ιδιαίτερο τρόπο να γράφεις τις ιστορίες σου. Χαίρομαι που σε θκιαβάζω γιατί βάλλεις με σε ένα τρόπο σκέψη για να γίνω καλύττερος άνθρωπος…. (αν τζαι η λέξη άνθρωπος, ανθρωπιά στις μέρες μας εν κάπως αδόκιμη)

    misharos: Να’σαι καλά :) Με ευχαριστούν τέτοια σχόλια!

  4. αντιρατσιστικό κείμενο που θά ‘καμνε άνετα για έκδοση φανταστικής εφηβικής λογοτεχνίας.

    χάρηκα πολλά και ήταν τιμή μου που σε γνώρισα ρε μιτσή!

    misharos: Εν το’χα στο νου μου τόσο το αντιρατσιστικό, αλλα φκαίνει τζι’έτσι. Έρκεται άλλο αντιρατσιστικό.
    Εν μέστα σχέδια :)
    Δική μου να δεις :)

  5. Ανθρώποι! μια λέξη που περικλύει το συμπέρασμα του κειμένου σου. ένεν έτσι που κάμνουμεν; προσπαθώ να μεν είμαι έτσι. προσπαθώ να μεν σκοτώνω τους εισβολείς στο σπίτι μου τζιαι λυπούμαι άμαν το κάμνει η κάττα μου!

    misharos: Έτσι κάμνουμε δυστυχώς. Ένα μέρος εν μέστη φύση μας όμως τζιαι δύσκολα θα αλλάξει.
    Χεχ, η κάττα σου όμως μπορεί να μεν έσιει την αντιληπτική ικανότητα που έχουμε εμείς.

  6. Ρε μιτσι (που λαλεί και ο Νίκος ) πραγματικά χάρηκα και εγώ για την γνωριμία , συνέχισε όπως πας

    misharos: Δική μου η τιμή :) Να’σαι καλά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s