18

Έσιει λλίους μήνες που έκλεισα τα 18. Σίουρα εν επρόσεξα μεγάλες αλλαγές. Αν τζιαι η κοινωνία θέλει να θωρεί αλλαγές, εν λογικό πως 18 365ήμερα τζιαι κάτι τις, ζωής μου πάνω στη γη, εν θα άλλαζαν στιγμιαία κάτι. Οι αλλαγές έρκουνται σταδιακά, τζιαι τρομάζουν.

Εσυζητούσαμε με ένα φίλο πως πλέον εν έχουμε κάτι να μας συνδέει τζιαι να μας ενώνει με την παιδική ηλικία. Εφκάλαμεν άδεια, εκλογικό βιβλιάριο, εδοκιμάσαμε τσιγάρο, εφάμε sandwich, επιττόσαμε, εφκάλαμε γένι. Ούλλα όσα εκάμναν οι μεγάλοι τόσον τζιαιρό, τωρά κάμνουμεν τα εμείς. To μόνο που έχουμε εν το σχολείο, τζιαι του χρόνου στο στρατό χάννουμεν το τζιαι τζίνο.

Θεωρητικά δηλαδή. Γιατί πρέπει να κρατήσουμε το παιδικό μας πνεύμα σε ολόκληρη μας τη ζωή.

Σε όλην μου την εφηβεία, επερίμενα τζίντην κρίση που εννα έρτει που ελαλούσαν. Τούτην που εννα σιυλλοφαηθείς με τους γονιούς σου τζιαι εννα γίνεις ένας επαναστατικός ανάρχας. Επερίμενα, τζιαι επερίμενα…ενναρτει λαλώ. Τζιαι εσκέφτηκα το μετά που τζιαιρό πριν λλίες μέρες. τζιαι λαλώ «Ρε μαλάκα εν έζησα κρίση, εν ήρτε, εν θα’ρτει, επήεν η εφηβεία»

Εν τζιαμέ που παθένεις το σιοκ τζιαι μάσιεσαι να σώσεις ό,τι σώζεται. Να κάμνεις πράματα που εν έκαμνες μιτσής, ή πράματα που εν έκαμνες τζιαι εμείναν σου απωθημένα. Ποττέ μου εν έμαθα όργανο ή γλώσσα, τζιαι άρκεψα τα φέτος. Που ήμουν μιτσής εζήτησα της μάνας μου να ζωγραφίσω τους τοίχους του δωματίου μου, τζιαι εν με άφηκε. Εζωγράφισα τους τωρά.

Οι τελειόφοιτοι στο σχολείο μας αρκέψαν τους τελευταίους 2-3 μήνες να παίζουν κάμηλο, σχοινάκι κ.α. Τι είναι τούτο εκτός που την προσπάθεια του αθρώπου να σώσει κομμάθκια που την προηγούμενην του ζωή σαν γίνεται η μετεμψύχωσή του που παιδί σε ενήλικα; Όπως τον γέρο που κλαίει τζιαι πασχίζει να γλιτώσει που τον σαρκικό του θάνατο.

Νιώθω ότι εν το τέλος της ζωής μου όπως τη θέλω. Μάλλον είμαι λάθος. Είμαι βασικά. Εγνώρισα αθρώπους μέστα μπλογκς ή τζιαι έξω που εμάθαν φωτογραφία, όργανα, γλώσσα, ζωγραφική στα 30 τους. Nιώθω ότι στο στρατό τζιαι μετά εν θα μπόρω να κάμνω πράματα. Άρκεψα τα τωρά. Να σώσω ό,τι σώζεται.

Εβιάζεσουν να μεγαλώσεις μαλάκα. Ννα τωρά.

Εν τούτη η κρίση τελικά.

Advertisements

17 thoughts on “18

  1. Εγώ πάντως είμαι 35 τζαι είμαι φοιτητής ρε :)

    misharos: Κάμνεις κάποιο πτυχίο ή νιώθεις φοιτητής; In any case, εν καλά να καταφέρνεις μετά που πολλά χρόνια να διατηρείς τον εαυτό σου.

  2. Μισιαρε μου στα 35 μου απεκτησα μπλογκ… :Ρ

    misharos: Χαχαχ ποτέ δεν είναι αργά :p Ακόμα τζιαι για μικρές αποφάσεις όπως το μπλογκιγκ

  3. Ως τα 27 μου ήμουν φοιτήτρια τζαι τωρά στα 30 νοιωθω οτι ειμαι στο άνθος της νιοτης μου τζαι οτι εχω πολλα πραματα που ακομα θελω να καμω! Age is just a number! Ποτέ ενεν αργά για τιποτε…..

    misharos: I know…απλά τα αισθήματα του αθρώπου αλλάσουν. Εν θα μάθεις κινέζικα/κιθάρα/ζωγραφική κλπ με τον ίδιο τρόπο/όρεξη/συναίσθημα που εννα τα μάθει κάποιος έφηβος τζιαι ίσως εν τούτο που με αγχώνει.

  4. τα καλλύττερα χρόνια του αδρώπου είναι που τα 30 ως τα 40. γιατί ξέρει τι θέλει τζαι μπορεί να το κάμει.

    misharos: Σωστός. Όταν πλέον ο άθρωπος κάμνει settle στη ζωήν του, ξέρει τες δυνατότητες του, ως που μπορεί να φτάσει τζιαι βάλλει πλώρη.

  5. Η αποφυγή της κρίσης με τους γονιούς πιστώνεται σε ούλλους σας. Δεν είναι αναγκαία εμπειρία!

    Συμφωνώ και με τον Νίκο.

    misharos: Όχι απαραίτητα κρίσης, απλά έκφραση κάποιων συναισθημάτων προς τους γονείς. Που όταν καταπιέζουνται έννεν καλό πράμα. Κρίση με τους γονείς δεν πρέπει να υπάρξει, κάποια συνεννόηση τζιαι κατανόηση όμως στην εφηβεία ναι.

  6. καταρχάς χρόνια σου πολλά (αν θαν καλά) :Ρ

    κατάδεύτερον, μπορεί να μεν εσσιυλλοφαήθηκεςμε τους γονιούς σου, αλλά για το ανάρχας είσαι σίουρος;!

    συμφωνώ τζι εγώ με Νίκο. Η ηλικία ως αποτρεπτικός παράγοντας, εν το καππάτζι που βάλλουμε που πάνω μας μόνοι μας (βλ. ιστορία με ψύλλους, http://www.lidlifters.com/flea_story.html)

    the day is young

    misharos: ευχαριστώ :)
    είμαι απόλυτα σίγουρος ναι. είπα μια φορά ότι συχνάζω φανερωμένη(όχι πλέον) τζιαι έπιαστο τζιαι πάεις. αν δεν το εννοείς έτσι απολογούμαι
    πολλά ωραία η ιστορία με τους ψύλλους. εννα την χρησμοποιώ thanks :)
    the day is young, life is long…

  7. Αν μπορώ να γίνω πεζή…να δείξω τζιαι τον νου τζιαι την ηλικία μου τζιαι να δείξω ότι εν συνδέονται άμεσα τα 2…φαίνεται μου παράξενο που μιλά τόσο ώριμα κάποιος που εν έκαμε σεξ ακόμα:)

    Μεν βιάζεσαι να μεγαλώσεις. Γενικά μεν βιάζεσαι.

    Τζιαι το κλισέ δαμέ ισχύει: κάθε ηλικία έσιει την χάρη της. Απόλαυσε τα 18.

    misharos:
    Ντάξει εν θα έλεγα όμως ότι η ωριμότητα τζιαι το σεξ συνδέονται :p
    Που δαμέ τζιαι δα εν θα βιάζουμαι καθόλου. Απλά ως τα 18 εν αρκετά όμορφα τα χρόνια. Πολλοί αθρώποι μεγαλύτερης ηλικίας νοσταλγούν τα τζιαι λυπούνται που εν τα εζήσαν όπως πρέπει. Αλλά έτσι είναι, ελαλούσαν μου το τζιαι παλιά απόλαυσε το, μεν βιάζεσαι τζιαι εν τους άκουα. Πρέπει να πάθεις για να μάθεις τελικά.
    :)

  8. Εγώ την κρίση της εφηβείας περνώ την τωρά according to my mother, στα 24, οπότε ποττέ ενεν αργά για μια κρισούλα :)
    Να σου πω την αλήθκεια εγώ πιστεύκω πλέον πως τα καλύτερα μας χρόνια εν τζίνα που έχουμε μπροστά μας ακόμα. Όταν ετέλειωσα το σχολείο, όπως τζαι συ, ενόμιζα τζίνο ήταν, ότι ήταν να ζήσω έζησα το. Όταν ετέλειωσα το πανεπιστήμιο πάλε ενόμισα πως έχασα τον κόσμο, τωρά περνώ μια φάση πολλά ωραία τζαι πιστεύκω ότι τζαι που εννα τελειώσει ο κύκλος της τούτης τζαι εννα ξεκινήσει μια άλλη φάση, πάλε εννα πιστεύκω πως οκ ότι έκαμνα πριν ήταν μαλακίες τζαι τωρά είναι που ζω. Άρα το πόιντ μου είναι ότι σημασία έχει να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή.
    Το σχολείο εν μόνη η αρχή, τα πιο ωραια έρκουνται.

    misharos: Χεχεχ καλύτερα να αποφεύγουμε τις κρισούλες όμως :p
    Ίσως εν ο φόβος του αγνώστου. Τελιώνει το σχολείο τζιαι είσαι εκτεθιμένος σε άλλο κόσμο. Εν μπορώ να πω πως εν ομαλή η μετάβαση που παιδί σε ενήλικα.Τουλάχιστο σε μένα. Να απολαυμάνουμε τη κάθε στιγμή. Τούτον ένει. Εν διαφορετικές οι στιγμές, διαφορετικές οι απολαύσεις, αλλά μπορούμε να προσπαθήσουμε να πιάμε ό,τι μπορούμε που κάθε στιγμή. Κάποιες στιγμές χάνουνται όμως, τζιαι εν ξανάρκουνται…Εν θα πάω π.χ. στο πάρκο τζιαι να νιώσω όπως ήταν να νιώσω πριν 10 χρόνια, τζιαι ίσως εν τούτο που πονεί.

  9. τι λαλεις ρε; ακομα 18 εισαι! ειμαι 23 μηνες μες στον στρατο! που την στιγμη που σου ηρτεν ορεξη τωρα για χομπι κτλ, ξεκινα τα τωρα! ο στρατος εν ιδανικη περιοδος πιστεψε με! φκαινεις τζιε δεν εσιεις καμια υποχρεωση, με θκιαβασμα, με δουλεια! παντως τζιε εγω νιωθω οτι εν εζησα την εφηβεια οπως επρεπε αλλα εν θα του περασει!

    misharos: Ξέρεις καλύτερα μου. Κατά πόσον έσιεις όρεξη όμως να κάμεις πράματα εν άλλη κουβέντα :p Ελπίζω ναν όπως τα λαλείς. Εννα δούμε σε λλίο τζιαιρό.

  10. +1 στον Dreamer.
    Ο στρατός εν η ιδανική περίοδος για να ξεκινήσεις ότι χόμπι έθελες που μιτσής αλλά δεν εκατάφερες να ακολουθήσεις. Ίσως εν τζιαι που τες τελευταίες ευκαιρίες σου.

    misharos: Τζιαι συ ξέρεις καλύτερα μου για τον στρατό.
    Λαλείς τελευταίες ευκαιρίες τζιαι αναιρείς ότι είπαν οι πιο πάνω φοιτσιάζεις με :p

  11. χμ , εν αποδεδειγμενο οτι γινεται πιο δυσκολο να μαθεις ξενες γλωσσες οσο μεγαλωνεις τζιαι τουτο βλεπω του τζιαι που τες προσωπικες μου εμπειριες.Τωρα γενικα τουτο το «η ηλικια εν μονο ενας αριθμος» νομιζω οτι δημιουργει πολλα προβληματα. Καθε πραμα στον τζιαιρο του που λαλει τζιαι η παροιμια τζιαι παλε μιλω που προσωπικη εμπειρια. Ναι, μπορει να καμει καποιος οτι νιωθει, οποτε θελει ,αλλα ειμαστε μερος μιας κονωνιας τζιαι αμαν παρεκλιννει καποιος που τες νορμες εννα πρεπει ναν πολλα δυνατος για να αντιμετωπησει την απομονωση , την απορριψη , την ανεργια κλπ που θα ειναι αποτελεσματα των επιλογων του.

    misharos: Ναι είναι! Μαζί με πολλά άλλα πράματα
    Δυστυχώς η κοινωνία παίζει μεγάλο ρόλο στις επιλογές μας. Το «τι εννα πει ο κόσμος». Το αν θα το κάμει τελικά, εξαρτάται στο κάθε άτομο. Να σιέσει την κοινωνία τζιαι να κάμει τζίνο που θέλει, ή να γίνει μίζερο αρνάκι

  12. μα εν τζιαι μιλω για το τι εννα πει ο κοσμος ρε. πχ αν καποιος/α αφηκει την δουλεια του ειτε γιατι θελει να γινει ηθοποιος, ειτε γιατι θελει να παει πισω στο πανεπιστημιο 4 χρονια να σπουδασει κατι αλλο , ειτε γιατι θελει να μεινει σπιτι να μεγαλωνει τα μωρα του κλπ ,που εννα θελει να επιστρεψει στην αγορα εργασιας, το πουλι επετασεν. λογω ageism τζιαι gaps στο cv δυσκολα εννα βρει δουλεια ,με τα σχετικα συνεπακολουθα. Τζεινο που λαλω εν οτι εν καλα να εχουμε επιγνωση των επιλογων μας.

    misharos: Α τούτο θέλεις να πεις. Ναι έσιεις δίκαιο. Εν τούτο το δύσκολο, για κάποια πράματα είναι πράγματι αργά. Εν δύσκολο να έσιεις επίγνωση των επιλογών σου πάντως. Παίζεις λόττο συνέχεια με τη ζωή, τζιαι αν πετύχεις καλώς, αλλιώς, αν αποτύχεις πρέπει να βρεις τες δυνάμεις να αντιμετωπίσεις την κατάσταση τζιαι να σάσεις τα πράματα.
    Τούτον εν επακόλουθο του ότι η κοινωνία ορίζει τη ζωή μας. Έβαλε τη ζωή σε στάδεια
    Στάδειο 1:0-20: Σχολείο
    Στάδειο 2:20-30: Πανεπιστήμιο τζιαι αρχή εργασίας
    Στάδειο 3:30-40: Ήβραμε την εργασία που θέλουμε. Δημιουργία οικογένειας
    τζιαι πάει…
    Εν αρκετά δύσκολο για κάποιον που είναι στο στάδειο 3, να μπει εξ ολοκλήρου στο στάδειο 2. Όχι ακατόρθωτο όμως, όπως είπεν τζιαι ο Invictus πιο πάνω. Ωστόσο, μου φαίνεται αδύνατο να μεταφερθεί κάποιος εξ ολοκλήρου. Που τη στιγμή που κάμνουμε οικογένεια, εν θα την παρετήσουμε για να πάμε εξωτερικό να σπουδάσουμε. Οπόταν έρκουμαι πίσω σε τούτο που λαλείς «Πες φύει κάποιος για σπουδές τζιαι ύστερα εν βρίσκει δουλειά».

  13. Τζιαι εγώ έτσι σκέφτουμαι! αλλά μεν αγχόνεσαι!! κύριε λέησον έσχεις ζωή μπροστά σου!!! εσυζητούσα το πρόσφατα με τις φίλες μου ότι εβιαστήκαμε να τελειώσουμε το γυμνάσιο, τζιαι τωρά ώστε να δούμεν τζιαι να πούμεν πάμε τρίτη λυκείου!! αλλά πιστεύκω ότι οκ, ανησυχάς λλίο για τζείνον τον αριθμό. αλλά εν απλά ένας αριθμός. τις πελλάρες που εννά κάμεις στο στρατό εννά τις θυμάσε για μια ζωή!! έσχεις ακόμα παιδικές στιγμές μπροστά σου!!

    misharos: Τούτο προσπαθώ. Να σκέφτομαι ότι όλα είναι ένας αριθμός

  14. οσο μεγαλώνω γίνουνται τα καλύτερα!
    απλά μετά τα 18 αρκέφκεις και αποκτάς άποψη, αρκέφκεις και καταλάβεις ότι εν ούλλα σχετικά, αρκέφκεις και αμφισβητάς πράματα και αρχές και αξίες όσπου να έυρεις τες δικές σου, και ύστερα που τες βρίσκεις περνας 1-2 χρονούθκια εφαρμόζοντας τες και ύστερα πάλε πουκουππα, και φτου ξαναέυρε τα πόθκια σου, και συνέχεια το ίδιο πράμα. H ζωή εν μια συνεχής αναθεώρηση και προσαρμογή σε νέα δεδομένα. Και εννοείται οτι you can do it YOUR WAY και να μεν εφαρμόζεις τα θέλω σου στα καλούπια της κοινωνίας. Μια ζωή ένει, its meant to be well spend and fun!

    misharos: Εν καλά που λαλείς άρκεψα να το παρατηρώ! Έτσι πρέπει. Ο καθένας τις απόψεις του. Όχι αρνίαση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s