Η δύναμη του βλάκα

Λλίο πριν τα φώτα, κάτι έλαμψεν στον ουρανό, εγυρίσαμε τζιαι οι 3 τζιαι είδαμεν ένα βεγγαλικό.
Ύστερα που λλίο, ακόμα ένα. Πανέμορφο, επιβλητικό, μεγάλο. Χωρίς να ξέρουμε γιατί, χωρίς να ξέρουμε ποιος, χωρίς να ξέρουμε πώς, βαθιά μέσα μας ενιώθαμεν ευχαρίστηση τζιαι ενιώθαμε τυχεροί που τα εβλέπαμε.
Εσταματήσαμε στα φώτα.
Τα βεγγαλικά εφαίνουνταν καθαρά στον ουρανό, εν εγίνετουν να μεν τα προσέξει κάποιος. Τζιαι γι’αυτο, είχα παρατηρήσει ότι, οι οδηγοί δίπλα μας, μπροστά μας, αλλά τζιαι στο απέναντι φανάρι εβλέπαν τα.
Κάποιος ήταν γέρος, που ποιος να ξέρει τι εσκέφτετουν, ίσως χαρά που ήσιε την ευκαιρία να απολαμβάνει τέτοια θεάματα στα τελευταία χρόνια της ζωής του, ίσως λύπη επειδή όταν ήταν μικρός εν ήσιε τέτοια πράματα.
Κάποιοι ήταν γονείς με παιδιά, που εσιέρουνταν με τα παιδιά τους το θέαμα. Ίσως αν ήταν μόνοι τους ούτε καν να εγελούσαν ή να έδειχναν ευχαρίστηση. Όμως τζίντην στιγμή ενιώσαν, για τα παιδιά τους, εβγάλαν το παιδίν που μέσα τους.
Τζίνα τα δευτερόλεπτα εδραπετεύσαμεν ούλλοι σε έναν άλλο κόσμο.
Τούτος ο κόσμος εν θέλει διαβατήριο, μπαίνει όποιος θέλει, όποιας φυλής, θρησκείας, πολιτικής κατεύθυνσης τζιαι να είναι. Ο κόσμος τούτος εν γνωρίζει έτσι πράματα.
Γι’αυτό τζιαι μπορεί να μεγαλώσει, να χωρεί παραπάνω που 14 πλάσματα, όσα ήταν τα άτομα στα αυτοκίνητα δηλαδή. Πρέπει όμως να πληρούν μια τζιαι μοναδική προυπόθεση. Τζίνη τη στιγμή να εβλέπαν βεγγαλικά.
Ήμαστε συνδεδεμένοι με κάποιους στην Κίνα που εγιορτάζαν τα εγκαίνια της επιχείρησής τους, με κάποιους σε στη Γκάνα, που μόλις είχαν βάλει ίντερνετ στο χωριόν τους, με κάποιους στον Καναδά που εγιορτάζαν τη νίκη ενός υποψηφίου σε κάποιες τοπικές εκλογές, με κάποιους στη Χιλή, που τα απολάμβαναν χωρίς να ξέρουν το λόγο, όπως τζι’εμείς, στην Κύπρο.
Χωρίς να γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο, ξέροντας ότι ποττέ δεν θα συναντηθούμε, τζιαι ενώ μας χωρίζουν τεράστιες αποστάσεις, τζίνη τη στιγμή εσυνδεθήκαμε. Χωρίς δορυφόρους, χωρίς τηλέφωνα τζιαι ίντερνετ. Απλά τζιαι μόνο χρησιμοποιόντας κάποια συναισθήματα εμφυτευμένα μέσα μας, σαν πρωτόγονοι Άνθρωποι. Τη Χαρά τζιαι τον Ενθουσιασμό.
Μόλις ήσιεν ανάψει το πράσινο. Κανένας εν το ήσιεν προσέξει. Το θέαμα τζιαι η ικανοποίηση που επρόσφερεν ο κόσμος ήταν τεράστια τζιαι οτιδήποτε άλλο τζίνη τη στιγμή έμοιαζε άχρηστο.
1…
2…
3 δευτερόλεπτα μετά που άναψε το πράσινο.
Ο οδηγός του κόκκινου αυτοκινήτου έπαιξεν την πουρού, εν εμπορούσε να περιμένει παραπάνω.
Ξαφνικά, σαν μάγος, έφερεν 11 μυαλά πλασμάτων, στην πραγματικότητα. Έφκαλεν τους που τον κόσμο που εβρίσκουνταν, τζιαι έδεσεν τους με χειροπέδες. Ο μόνος που ξέρει να τες λύσει εν τα βεγγαλικά. Τζιαι όλοι εγνώριζαν πόσο σπάνια έβλεπαν βεγγαλικά.
Τα 3 κορίτσια στο αυτοκίνητο της μητέρας, ήταν τα μόνα που έμειναν στον φανταστικό κόσμο. Εξ’άλλου, τζιαι να τα έβγαζε ο οδηγός που έπαιξεν την πουρού, ήξεραν τον τρόπο να ξαναμπούν. Ούλλη μέρα εταξιδέφκαν σε άλλους κόσμους, δικούς τους, τζιαι εξέραν το κλειδί κάθε παραδείσου τζιαι την έξοδο κάθε κόλασης. Γι’αυτό τζιαι σε ένα κολασμένο κόσμο, ήταν συνέχεια χαρούμενες τζιαι μέστα γέλια. Εν δικαιολογείται αλλιώς.
Μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου, επατήσαν ούλλοι το γκάζι, εξεχάσαν ότι ήσιε συμβεί τζιαι επροχωρήσαν.
Ο οδηγός στο κόκκινο αυτοκίνητο, ευχαριστημένος που τη νίκην του πάνω στους άλλους, είπε σιγά «Άτε μάνα μου τζιαι βιαζούμαστε». Ούτε καν εγύρισε να απολαύσει τα βεγγαλικά, αν τζιαι αντιλήφθηκε την παρουσίαν τους.
Ένας μίζερος τζιαι κατσούφης άθρωπος, ήταν ο μόνος στρατιώτης του Κακού εναντίων 11 πολεμιστών του Καλού. Τζιαι ενίκησε.
Ένας πόλεμος χωρίς όπλα, χωρίς λόγια, χωρίς διακυρήξεις τζιαι στρατηγούς, ήταν ένας που τους πολλούς πολέμους που συμβαίνουν κάθε μέρα, αυτού του είδους. Ίσως οι πιο σημαντικοί τζιαι με τους παραπάνω θανάτους, παρά από τους «πραγματικούς» πολέμους. Τούτοι οι πολέμοι εν έχουν τραυματίες. Μόνο πεθαμένους.
Σκοτώνουν τον άνθρωπο μόνο τζιαι μόνο που καταφέρνουν να τον φέρνουν που τη χαρά στη λύπη, που τον ενθουσιασμό στην μιζέρια. Είναι ζωντανοί πεθαμένοι. Γιατί εν ξέρουν να απολαμβάνουν το μεγαλύτερο δώρο που τους εδώθηκε, τη Ζωή.
Ο άνθρωπος μαθαίνει να μην απολαμβάνει τη Ζωή. Τα τρία κορίτσια εν το είχαν διδακτεί ακόμα τούτο το μάθημα.
Η καθηγητές του μαθήματος είναι οι βλάκες που κυκλοφορούν ανενόχλητοι στον κόσμο. Εσκοτώσαν τους άλλοι βλάκες, εγίναν όμως βρυκόλακες, γυρίζουν τον κόσμο τζιαι προσπαθούν να σκοτώσουν τζιαι να σκοτώσουν τζιαι να σκοτώσουν. Όσους πιο πολλούς μπορούν.
Αρκεί μια βόλτα στον κόσμο για να καταλάβει κάποιος ότι τα εκαταφέραν, τζιαι μάλιστα με μεγάλην επιτυχία.
H δύναμη του βλάκα εν τεράστια τελικά.

Advertisements

αριθμός στρατολογικού μητρώου+Αντιρρησία συνείδησης

Ασπούμε έπιαα στο ΓΕΕΦ τζιαι πρωτα εσυνδεσαν με με μια γραμμή, ύστερα με άλλη τζιαι ύστερα είπαν μου να πιάω σε άλλο τηλέφωνο τζιαι δεν απαντούσαν.
Σήμερα απάντησε μου ένας ηλίθιος ήταν εν ήταν 20 χρονών τζιαι ελάλε μου εν μπορεί να μου το δώκει, εννα μου το δώκουν στο ΚΕΝ λαλεί.
Θα με πάρει ο εωσφόρος.

Πώς μπορώ να μάθω το ΑΣΜ μου;
Φαξ.

Update: Τελικά έμαθα στο στρατολογικό γραφείο της επαρχίας μου.

Update 2:Ξέρετε τι παίζει με την Αντιρρησία συνείδησης στην Κύπρο;