Η δύναμη των Άλλων

Τον τελευταίο τζιαιρό, αρέσκει μου να παρατηρώ τους αθρώπους, πέρα που τον εαυτό μου. Πώς συμπεριφερούμαστε σε διάφορες καταστάσεις. Ένα πράμα που είδα πάρα πολλά είναι ότι ένας άνθρωπος εξαρτάται πάρα πολλά που τους άλλους ανθρώπους. Όταν ένας άθρωπος κάμει κάτι, πρώτα σκέφτεται πάρα πολλά το πώς (νομίζει ότι) θα αντιδράσουν οι άλλοι, τι θα πουν, τι θα σκεφτούν.

Του αθρώπου εν του αρέσκει ναν μόνος του. Γι’αυτόν τζιαι ο κόσμος ακολουθεί την μόδα, όι μόνον των ρούχων, αλλά ούλλων των πραμάτων που βρίσκονται γυρών του, για να βρίσκεται σε μιαν βολική θέση.

Νομίζω το πώς αντιδρούν οι αθρώποι σε κάτι που γίνεται μόδα εν έτσι:

Πρώτα αρκέφκουν το κάποιοι τολμηροί, που ίσως να μεν τους πειράζει ναν διαφορετικοί που τους άλλους, μετά ακολουθούν λλίοι-λλίοι τζιαι μετά υπάρχει μια έκρηξη προς τα πάνω ώσπου φτάνει σε έναν επίπεδο που έσιει ικανοποιηθεί σημαντικό μέρος της συγκεκριμένης κοινωνικής ομάδας.

Βλέπω παραδείγματα στο σχολείον όπως τα κατεβασμένα παντελόνια για να φαίνουνται τα μποξεράκια τζιαι τα ξιουρισμένα κεφάλια. Η τζιαι όταν μας ρωτά ο καθηγητής «Ποιος εν έκαμεν τα μαθήματά του;». Για λλία δευτερόλεπτα κανένας εν σηκώνει σιέρι. Τελικά θα σηκώσει ένας, ύστερα αλλόνας, ύστερα αλλο 2-3, τζιαι ύστερα οι άλλοι ούλλοι. Αρέσκει του αθρώπου να βρίσκεται σε ένα περιβάλλον που έσιει τζιαι άλλους όμοιούς του, τζιαι άτομα που θα μοιραστεί το φταίξιμο.

Κάτι που με επαραξένεψεν όμως είναι ότι ακόμα τζιαι σε ερωτήσεις που οι απαντήσεις έπρεπε ναν ξεκαθαρισμένες στο μυαλό μας, εσυνέβεννεν το ίδιο σχεδόν πράμα. Όπως στην ερώτηση «Ποιοι είσαστε ρατσιστές;».

Ή τζιαι σε ομιλίες, όταν ο ομιλητής ρωτά το κοινό να κάμει ερωτήσεις. Ένας «τολμηρός» θα σηκώσει πρώτος σιέρι, ύστερα ακόμα ένας, ακόμα ένας, ύστερα ακόμα 2-3 κλπ.

Το ίδιον περίπου πράμα συμβαίνει τζιαι στα μπλογκς. Όπως πριν λλίο τζιαιρό που πολλά μπλογκς αλλάξαμε το σχέδιο-template του μπλογκ μας. Χωρίς κάποιο λόγο. Απλά επειδή εκάμαν το οι άλλοι τζιαι ήβραμεν το καλή ιδέα να το αλλάξουμε τζιαι μεις. Ή τζιαι στα παιχνίθκια που κάμνουμεν π.χ. 5 πράματα που σου αρέσκουν/μισάς.

Υπάρχει ένα σύνδρομο, που λέγεται Bystander effect τζιαι εξηγεί τη αντίδραση του ατόμου σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης(και όχι μόνο), όταν άλλα άτομα είναι παρών. Η αντίδραση του ατόμου είναι αντιστρόφως ανάλογη με τα άτομα που βρίσκονται στη σκηνή, ίσως επειδή το άτομο φοβάται να αντιδράσει στην επίγουσα κατάσταση λόγω της αντίδρασης των άλλων, ή επειδή πιστεύκει ότι κάποιος άλλος θα αντιδράσει στη θέσην του.

Παραδείγματα τούτου του συνδρόμου, υπάρχουν πολλά:

1. Το 1964 η Kitty Genovese εμαχαιρώθηκε που κάποιον κατα συρροήν δολοφόνο. Ο δολοφόνος λέγεται ότι εμαχαίρωσεν την, αλλά έφυε που τη σκηνή μετά που ετράβηξε τα βλέμματα των κατοίκων της περιοχής, τζιαι επέστρεψε 10 λεπτά μετά για να της δώκει το τελειωτικό μαχαίρωμα. Λέγεται ότι 38 άτομα είδαν την σκηνή, αλλά δεν επέμβηκαν, ούτε ετηλεφωνήσαν στην αστυνομία. Αν τζιαι πρόσφατα δημιοσεύματα περιοδικών λαλούν ότι η ιστορία εν έγινεν ακριβώς έτσι, πιστεύκω έτσι περίπτωση είναι πιθανή τζιαι εμπορούσε να συμβεί.

2. Τα Χριστούγεννα του 2010, η Simone Back έγραψε στο facebook «Ήπια όλα τα χάπια μου τζιαι θα είμαι πεθαμένη σύντομα. Bye bye everyone». Πολλοί που τους φίλους της στο facebook εγράψαν της μηνύματα στήριξης, αλλά κανένας δεν ετηλεφώνησεν στην αστυνομία, ούτε επίεν σπίτιν της, αν τζιαι κάποιοι εζούσαν πολλά κοντα στο σπίτιν της.

3. Mια φορά έβλεπα στο Discovery ένα πείραμα στο οποίο κάποιος έβαλε ένα πορτοφόλι με λεφτά σε ένα κεντρικό δρόμο του Λονδίνου, εσχεδίασεν γυρών του έναν κύκλο, τζιαι επι ώρες, ενώ εκατοντάδες ανθρώποι επεράσαν που πάνω του, κανένας εν το έπιασεν.

Παραδείγματα του Bystander effect μπορείτε να δείτε δαμέ τζιαι δαμέ.

Έναν άλλο πείραμα που μου άρεσε πάρα πολλά, είναι το πείραμα συμμόρφωσης του Asch, το οποίο δείχνει πώς ένας άνθρωπος επηρεάζεται που τους άλλους, ακόμα τζιαι σε εξαιρετικά προφανείς περιπτώσεις:

Έναν άλλο πείραμα είναι το Πείραμα Υπακοής του Milgram. Ένιξερω πόσο πολλά σχετίζεται με τούτα που γράφω, αλλά νομίζω παίζει ρόλο. Εξηγά την υποταγή του αθρώπου σε άτομα που έχουν μεγαλύτερην εξουσία που τζίνον, ακόμα τζιαι σε πράματα που το άτομο εν συμφωνεί. π.χ. κάποιοι αστυνομικοί μπορεί να μεν συμφωνούν να δέρνουν κόσμο σε κάποιες διαδηλώσεις, αλλά κάμνουν το επειδή έχουν οδηγίες που μεγαλύτερους σε εξουσία τζιαι εννά έχουν επιπτώσεις αν δεν ακολουθήσουν τις οδηγίες.

Επίσης, κάτι άλλο παρόμοιο που συμβαίνει πάρα πολλά σε θεατρικές παραστάσεις, ομιλίες κλπ είναι με το γέλιο. Τζιαι να μεν θεωρήσει κάποιος κάτι αστείο, γελά επειδή εγελάσαν οι παραπάνω. Ένα που συμβαίνει πάρα πολλά όμως είναι με το χειροκρότημα. Πολλές φορές ενώ ούλλοι θέλουν να χειροκροτήσουν, κανένας δεν χειροκροτά τζιαι μόνο με έναν απλό χειροκρότημα που κάποιον άτομο, θα αρκέψουν τζιαι οι άλλοι ούλλοι.

Το ίδιο τζιαι με τον σταυρό στην εκκλησία. Πιστεύκω ένας μεγάλος αριθμός ατόμων που πάει εκκλησία δεν ξέρει πότε να βάλει τον σταυρόν του τζιαι βάλλουμεν τον μόνον όταν αρκέψουν οι άλλοι(οι γέροι τζιαι οι γιαγιάδες-που θεωρούμεν ότι ξέρουν πότε). Ακόμα τζιαι αν είναι σε λάθος στιγμή, θα τους ακολουθήσουμε επειδή θεωρητικά ξέρουν παραπάνω που μας. Όπως γίνεται τζιαι με τα ΜΜΕ, ο κόσμος πιστεύκει ό,τι λαλούν επειδή οι δημοσιογράφοι έχουν πρόσβαση σε στοιχεία που δεν έσιει ο καθένας, τζιαι φαίνουνται πολλά σοβαρά τζιαι έγκυρα τζίνα που λαλούν.

Advertisements

4 thoughts on “Η δύναμη των Άλλων

  1. ohh enomiza oti ime periergi aplos pu ka8ome je paratiro ton kosmo!Ala eshi je alous pu t kamoun!Eftixos gia n me niotho para3eni!!Bystander effect?! Chuck Palahnuik ipen oti «Nothing of me is original. I am the combined effort of everybody I’ve ever known.»!!!K to pistevo apolita:)

  2. Το πρώτο πείραμα φκάλλει πραγματικά απίστευτα αποτελέσματα! Είναι το πείραμα που αποδεικνύει τον κομφορμισμό. Το να προσαρμόζεις τα δικά σου δεδομένα, τις αντιλήψεις σου, ανάλογα με την ομάδα. Το πιο αξιοσημείωτο τζιαι απίστευτο εν ότι η οπτική αντίληψη του μεγέθους της γραμμής εν κάτι πολλά σταθερό τζιαι αντικειμενικό. Δηλαδή το υποκείμενο του πειράματος ΞΕΡΕΙ ποια εν η απάντηση. Τζιαι πάλε 37% ακολουθεί την μάζα.

    Σκεφτείτε τωρά να μεν ήταν γραμμούες τζιαι να τες εθώρεν, αλλά να ήταν πολιτικές αντιλήψεις ή κάτι άλλο που εν πολλά πιο πολυσύνθετο τζιαι υποκειμενικό, τζιαι κυρίως κάτι για το οποίο η γνώση του υποκειμένου να ήταν ελλιπής ή ανύπαρκτη. Τι ποσοστό θα ακολουθούσε τότε;

    Εξαιρετικά ενδιαφέρον πάντως!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s