Ναι ρε κάμνω όπως το μωρό έσιεις πρόβλημα;

«(Μεν) Κάμνεις όπως το μωρό!»

Μια φράση που την ακούω συχνά, ειδικά στο σχολείο, τζιαι βιδώννει μου την άσιημα. Η ηλικία των 16-17 νομίζω εν η ηλικία που η κοινωνία θέλει να αρκέψουμε να συμπεριφερούμαστε σαν ενήλικες τζιαι να απαλλαγούμε που ότιδήποτε παιδικό. Πρέπει τάχα να μεγαλώσουμε. Γι’αυτόν τζιαι οποιαδήποτε παιδική πράξη ή πράξη που εν δείχνει τη σοβαρότητα που πρέπει να έσιει ο ενήλικας, κρίνεται σαν «μωρίστικη».

Εν χρειάζεται να το αναλύσω τζιαι πολλά για να καταλήξω στο συμπέρασμαν ότι η κοινωνία θεωρεί τα μωρά χαζά,παλαβά τζιαι ηλίθια. Μόνο να δω ότι η λέξη μωρός σημαίνει ηλίθιος.

Ας δούμεν τον κόσμο των μεγάλων. Κάμνετε πολέμους, βρίσκετε τρόπους να εκμεταλλεύκεστε τον κόσμο, εν νοιάζεστε για τον άλλο, μόνο να περνάτε εσείς καλά, αδιαφορείτε, κάπου έσιει τρομοκράτες, καταστρέφετε το περιβάλλον, σκοτώνετε, βιάζετε, κάφκετε, κλέφκετε, βάλλετε πόμπες, ξιτιμάζετε, βουράτε όπως τους πελλούς στους δρόμους, γοράζετε συνέχεια αχρείαστα πράματα, πιστεύκετε ό, τι σας λαλούν τα μμε. Ποιοί θεωρούνται ηλίθιοι είπαμεν;

Αλήθκεια, πονεί σας τόσον πολλά που είσαστεν έτσι;

Ας δούμεν ποιους ονομάσαμεν(ή ονομάσετε/ονομάζετε)  ηλίθιους. Μιαν ηλικιακήν ομάδα που εν αγνή, πρωτότυπη, σέβεται, αγαπά, γελά, παίζει, πλησιάζει τους άλλους, εν απομονώνεται, λατρεύει τη φύση, τα ζώα, τους ανθρώπους, παρατηρά τα λουλούδια, τα σύννεφα, τα δέντρα, τον κόσμο. Τούτη εν η αρχική φύση ενός βρέφους. Στην πορείαν όμως, το παιδί αλλάσσει, έν έσιει τόσα πολλά χαρακτηριστικά όπως τα παραπάνω. Επειδή επηρεάζεται που τους μεγάλους. Αν εμεγάλωσε σε μια ρατσιστικήν οικογένεια θα μάθει να μισά τους μαύρους. Αν εμεγάλωσε σε μιαν οικογένεια προσφύγων, το πιο πιθανό θα μάθει να μισά τους Τούρκους. Ένα παιδί της αγρού θα έσιει παραπάνω επαφή με τη φύση τζιαι τα ζώα τζιαι δεν θα την φοάται, παρά έναν παιδίν της πόλης.

Θέλετε εμείς οι έφηβοι να αρκέψουμε να ζούμε σαν ενήλικες. Τα τελευταία χρόνια έσιει παραπάνω καπνιστές τζιαι ναρκομανείς έφηβους, παραπάνω καφκάες, κλεψιές που γίνουνται που έφηβους κλπ.  Απορώ γιατί ξαφνιάζεστε. Αφού έτσι εν οι ενήλικες.

Το πιο σημαντικόν εν το είπα όμως. Το παιδίν ονειρεύκεται. Ένα παιδί εν βάλλει όρια στα όνειρά του. Σκέφτεται τους πιο ψηλούς στόχους που μπορεί να φανταστεί τζιαι σκέφτεται ότι μπορεί να τους πραγματοποιήσει. Εν έσιει αν τζιαι μα τζιαι μου. Εγώ έχω όνειρο ότι κάποτε εννά γίνω Πρόεδρος της Κύπρου. Μπορεί να γελάτε τζιαι έσιετε κάποιο δίκαιο αφού ξέρετε ότι εν πάρα πολλά δύσκολο, τζιαι απαιτεί πάρα πολλές δεξιότητες τζιαι γνώσεις, τζιαι σκληρή δουλειά τζιαι δεκάδες άλλα πράματα. Όι πως οι πολιτικοί που εκλέγετε εν έτσι αλλά τέλοσπαντων. Το ότι ονειρεύκουμαι τζιαι έχω ψηλούς στόχους εν υγιές για μένα. Διω σημασία στο όνειρο τζιαι όι στο αν μπορεί να γίνει.

Γιατί να πεις κάποιου ότι κάμνει όπως το μωρό; Τα παιδιά έχουν μιαν συμπεριφορά, η οποία έρκεται που την φύσην τους τζιαι εν βιολογικά αναπόφευκτη. Πάντα υπήρχεν τούτη η συμπεριφορά τζιαι εννα συνεχίσει να υπάρχει ώσπου να τελιώσει ο κόσμος! Με εσάς τι έγινε; Εγεννηθήκετε μεγάλοι; Κάποτε ήσαστεν τζιαι’σεις μωρά. Έννεν δύσκολο να μας καταλάβετε.

Αρκεί ένα flashback όταν ήσαστεν εσείς έφηβοι, για να μας καταλάβετε. Να καταλάβετε ότι κάποια αστεία τζιαι κάποια πράματα που κάμνουμεν για σας μπορεί ναν παλαβά τζιαι ηλίθια, αλλά εμάς αρέσκουν μας τζιαι διασκεδάζουμε. Είμαι σίουρος ότι όταν ήσαστεν εσείς έφηβοι, πάλε οι μεγάλοι εθεωρούσαν τα αστεία σας παλαβά τζιαι ηλίθια. Εχτός αν το χιούμορ των 70s,80s τζιαι 90s ήταν τόσο ανεπτυγμένο.

Τα παιδιά εν το μέλλον του τόπου τζιαι εν πολλά υποτιμιτικό να τα υποτιμάς. Εν αξίζουμεν, ούτε εμείς που εμεγαλώσαμεν ηλικιακά, ούτε τα παιδιά, έτσι αντιμετώπιση.

Κανεί, μεν ανησυχείτε για μας. Που εννά έρτει η ώρα μας εννά μεγαλώσουμε τζιαι μεις. Φράσεις τύπου «Μεγαλώστε επιτέλους! Μεν κάμνετε όμως τα μωρά!», εν εξαιρετικά ηλίθιες. Μεν φοάστε ότι εννα μείνουμε μιτσιοί. Εννά μεγαλώσουμεν τζιαι σωματικά τζιαι πνευματικά τζιαι εγκεφαλικά. Όπως εμεγαλώσαν τόοσες γενιές ανθρώπων στον πλανήτη.

Είχα κάποια πράματα μέστο μυαλό μου, αλλά το πουκατινό βίντεο ήταν αφορμή να σκεφτώ τζι’άλλα. Δέτε το αν θέλετε, έσιει υπότιτλους, τζιαι τσιακκάρετε τη σελίδα. Έσιει πάρα πολλά ενδιαφέρουσες ομιλίες.

Advertisements

13 thoughts on “Ναι ρε κάμνω όπως το μωρό έσιεις πρόβλημα;

  1. Από τις πιο ωραίες σου αναρτήσεις! Συγχαρητήρια και έχεις απόλυτο δίκαιο!! Για μένα η πιο όμορφη ηλικία είναι η παιδική, η ανέμελη.

    misharos: Εν ωραία ηλικία ναι. Πράγματι :) Άρκεψα τζιαι νοσταλγώ την. Ούλλες οι ηλικίες εν ωραίες. Φτάνει να τες ζεις τζιαι να κρατάς τζίνην την αγνή παιδικότητα μέσα σου :)

  2. Θα σου έγραφα ένα μεγάλο σχόλιο αλλά βιάζομαι να πάω να παίξω πλαστεσίνες. με ακούεις κουβέντες μισιαρούδι. να κρατήσεις την παιδικότητά σου μέχρι τα 100 σου.

    misharos: Πλαστεσίνες με τες κόρες α; Κρατάς τζιαι συ την παιδικότητα σου! Μπράβο :)
    Ώσπου ζιω εννά την έχω μέσα μου ;)

  3. πε τους τα!!!
    πρέπει να μάθουν να μας υπολογίζουν!!:D
    εν θέλουμε να μεγαλώσουμε σιόρ! είμαστεν πιο καλοί τους!!!

    (άσχετο, εμένα μιαν φοράν είπαν μου ότι κάμνω όπως την αγκαστρωμένη!! – παντές τζι εν κάτι κακό- ! έμεινε μου τραύμα που τότε, απλά έθελα να το φκάλω που μέσα μου, σόρρυ για την κατάχρηση του χώρου)

    Καλά Χριστούγεννα μισιαρούδιν!! να τα περάσεις όσο πιο όμορφα μπορείς τζαι να νιώσεις την πραγματική τους σημασία!

    misharos: Να μας υπολογίζουν ναι. Αλλά εν είμαστεν πιο καλοί τους! Είμαστεν το ίδιο :) Εμείς μαθαίνουμεν που τζίνους ό,τι πρέπει, τζιαι τζίνοι που μας. Τστς μα εν το ξέρεις ότι εν μέγα αμάρτημα να είσαι αγκαστρωμένη;!
    Καλά Χριστούγεννα αγαπητή :)

  4. :) άρκεψα να σου γράφω σχόλιο τζιαι εγέμωσεν το text box, περιττόν!
    Έχει κάποιους ανθρώπους στο άμεσο και έμμεσο μου περιβάλλον, κάποιοι πάνω που 40 τους οποίους εν μπορώ να τους φανταστώ χωρίς την παιδικότητα τους! Ούτε τον εαυτό μου μπορώ να τον φανταστώ χωρίς τούτο το στοιχείο. Τζιαι προσπαθώ να είμαι με ανθρώπους που πιστεύουν στην παιδικότητα σε κάθε ηλικίαν και προπαντώς εν βιάζουνται να θρυμματίσουν τη σεραφική αθωότητα των μωρών. (Είσαι 5 χρονών πλέον – εν είσαι μωρό).
    Πολλά ωραία ανάρτηση!

    misharos: :) Οι ανθρώποι πάνω των 40 που έχουν παιδικότητα είναι πολλά θετικοί άνθρωποι, με χιούμορ τζιαι δεν τους κόφτει τίποτε. Αρέσκουν μου. Εν στοιχείο που πρέπει να έσιει ο κάθε άνθρωπος.

  5. Μπράβο σου που σκέφτεσαι πιο βαθιά πράγματα από το playstation πχ όπως κάποιοι άλλοι

    misharos: Αν τα σκέφτουμαι σαν παίζω playstation μετρά; :p
    Εν ωραία τζιαι η διασκέδαση τζιαι τα αστεία τζιαι ξέρω γω. Έσιει φορές που περνώ ούλλη τη μέρα μου στο pc, βλέποντας αστείες εικόνες, βίντεο κλπ Τα οποία ναι εν ωραία αλλά εν μου προσφέρουν τίποτε τζιαι νευριάζω άσιημα τη νύχτα που πάω να τζιμηθώ γιατί εν εκέρδισα κάτι που τζίντες στιγμές. Ήταν κάτι προσωρινό.
    Λυπεί με που λλίοι κάθουνται να σκεφτούν.

  6. Στην ηλικία που είμαι των τριάντα (γχούχου γχούχου) και κάτι ψιλά, δηλώνω ότι ούτε εγώ θεωρώ ότι «μεγάλωσα» και είμαι ευτυχισμένη γι’ αυτό.

    Προσωπικά, φακκούν μου οι σοβαροφανείς κύριοι και κυρίες με τα μονίμως ξινισμένα και κατεβασμένα μούτρα. Θεωρώ ότι η σοβαρότητα είναι διαφορετική που τη σοβαροφάνεια. Για μένα, σοβαρότητα= υπευθυνότητα, που θεωρώ πολύ θετικό προσόν σ’ ένα άνθρωπο, σε αντίθεση με τη σοβαροφάνεια (είμαι παράγοντας, έχω μονίμως κατεβασμένα μούτρα, βλέπω τους άλλους αφ υψηλού, κριτικάρω αβέρτα επειδή εγώ ξέρω και οι άλλοι όχι) που φαίνεται να ευδοκιμεί στην κυπριακή κοινωνία.

    Μισιαρούδιν: Όποιος προσπαθήσει να σου σταματήσει το γέλιο και τα όνειρα, είναι ένας δυστυχισμένος άνθρωπος. Μη δίνεις σημασία. Smile- it makes everybody wonder what have you been up to!!!!

    misharos: Χαίρομαι που ακόμα θεωρείς ότι είσαι μιτσιά :) Ποττέ εν εσύνδεσα τη φράση «Κάμνεις όπως το μωρό» με τα άτομα που την λαλούν. Έσιεις δίκαιο ότι εν μίζεροι, μουτρωμένοι τζιαι τάχα-σοβαροί αθρώποι. Πολλά ωραίο quote :))

  7. misaroudin mou…a3ios!tze keep dreamin!
    tze emena laloun mou sta 22 mou oti kamo opos to moro…i apantisi mou, eee kai pou ine to kako me afto??besides me ekneurizoun oi di8en sovarofaneis an8ropoi!

    na exeis ta pio omorfa xristougenna!!!:)

    misharos: Keep dreaming ως το τέλος :) Μεν τους ακούεις. Εν καλά που κάμνεις. Επίσης!! :)

  8. Αν οι μισοί μου μαθητές είχαν τη δική σου ωριμότητα – ή έστω αν δικαιολογούσαν έστω στο μισό απ’ ό,τι κάνεις εσύ την «παιδιάστικη» συμπεριφορά τους, θα ήμουν μία πολύ πιο ευτυχισμένη καθηγήτρια. Είναι πολύ σημαντικό να κρατούμε το παιδί μέσα μας, ό,τι ηλικία κι αν έχουμε, και να ονειρευόμαστε. Τούτον που μας εκνευρίζει εμάς τους καθηγητές πολλές φορές δεν είναι τα «μωρέματα», οι πελλάρες που κάνετε (που αρκετές είναι και πολύ έξυπνες, μέσα στην ανωριμότητά τους!), αλλά η ανευθυνότητα – ή ευθυνοφοβία- και η έλλειψη ενδιαφέροντος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας που χαρακτηρίζει αρκετούς εφήβους. Καταλαβαίνεις τι θέλω να πω, νομίζω!
    Καλά Χριστούγεννα!

    misharos: Το παιδί πρέπει να υπάρχει πάντα μέσα μας. Θα εμπορούσα να πω ότι αδυνατείτε να μας καταλάβετε καθώς οι καιροί αλλάζουν(π.χ. άσχετο παράδειγμα αλλά τούτον μου ήρτεν-Στις αρχές του 20ου αιώνα στις ΗΠΑ, άρχισαν οι νέοι να ακούν τζιαζ μουσική. Οι μεγάλοι εθεωρούσαν την «απαναγία μου τζιαι εχάλασεν ο κόσμος τζιαι που εκαταντήσαμεν, στον τζιαιρόν μας εν ήταν έτσι». Φυσικά τίποτε κακόν εν ήσιεν η τζιαζ.) Όπως τζιαι σήμερα με την ροκ τζιαι κάτι παρακλάδια της που ακουν πολλοί. Αλλά. Σήμερα νομίζω η κατάσταση έφτασε κάπου που εν μπορείς να πεις «Εν το γεγονός ότι εμεγαλώσαμεν εμείς διαφορετικά τζιαι εν τα δεχούμαστεν τούτα. Έννεν τίποτε κακό». Εν κακό. Τόσην πλύσην εγκεφάλου, γύμνια, δόξα, χρήμα, κατάργηση ηθικών αξιών, ασχολία με πράματα που δεν επιφέρουν τίποτε, εν νομίζω να εξαναήσιεν στο παρελθόν.

  9. φιλούιν μου δαμέ εννά διαφωνήσω μαζί σου

    δεν υπάρχει τέθκοιος διαχωρισμός

    ενήλικες παιδιά

    τούτα είναι ψευδεπίγραφα τζαι τόταλυ αμερικανιές που λαλούν τζαι στα αμερικάνικα χωρκά

    υπάρχουν μόνο άνθρωποι οι οποίοι καθορίζονται απόλυτα από το περιβάλλον τους

    το βίντεο που έβαλες δείχνει μια μιτσιά σελεμπριτι όπως πολλά παιθκιά «θαύματα» δημιουργήματα της τιβι που στο τέλος καταλήγουν στα σκληρά γιατί πλέον όταν μεγαλώσουν δεν έχουν κάτι το ξεχωριστό και δεν έχουν τίποτα να πουν τόσο ξεχωριστό

    ακόμα τζαι το χιούμορ της μιτσιάς είναι απλά μια επανάληψη του γνωστού χιούμορ που θωρούμε στα έργα στις σειρές στις απονομές κλπ κλπ

    τέσπα

    εσύ δεν είσαι καθόλου κάτι διαφορετικό από μένα

    όλοι είμαστε άνθρωποι και μόνο

    ενήλικες παιδιά

    ακόμα ένας διαχωρισμός ψευδεπιγραφος για να γίνεται κουβεντούα σε ντιπέιτ αμερικάνικα

    στο βίντεο μάλιστα πέρασε και ένα μηνυματάκι

    όταν είπε ότι σε ένα κόσμο όπου το φαγητό θα ήταν δωρεάν τότε θα εξαντλείτο και άρα θα επικρατούσε χάος!!!!!

    τέσπα

    μεν κάμνεις ούτε όπως το μωρόν ούτε όπως τον μεγάλον ούτε όπως κανεναν άλλο

    να κάμνεις όπως νοιώθεις εσύ

    misharos: Φίλε μου, το μήνυμα που έθελα να περάσω είναι το πως βλέπει η κοινωνία τζιαι ειδικά στην Κύπρο, τα μωρά. Ότι δεν χρησιμεύκουν σε τίποτε, είναι άχρηστα, παλαβά τζιαι ανεύθυνα. Τζιαι όχι μόνον οι μεγάλοι δεν ακολουθούν το παράδειγμα της ψυσιής του μωρού αλλά κάμνουν άλλα φριχτά πράματα( π.χ. πολέμοι) Τι εν το μωρό δηλαδή τζιαι λαλούν μου εμένα Κάμνεις όπως το μωρό; Εν κάτι κατώτερο το μωρό; Νευριάζω. Εντωμεταξύ εν μου είπαν ποττέ έτσι πράμα, αλλά ενοχλεί με που το λαλούν σε άλλους. Εν μου αρέσκει τούτος ο διαχωρισμός.
    Γι’αυτόν τζιαι λέω ότι με να μεγαλώσω θέλω, με να χαρακτηρίζουμαι ως μωρό θέλω. Θέλω να γίνουμαι αποδεκτός έτσι που είμαι, στην ηλικία που είμαι, με τζίνα που κάμνω.

  10. Τολιπόν, ξαναλαλώ σου, ρισπεκτ!!! Γράψε βιβλίο σε μια φάση ή κάτι!!!
    Συμφωνώ απόλυτα, ειδικά τζιαμέ που λαλείς για τα όνειρα. Εν κάτι που προσπαθώ να κάμω τους γονιούς μου να καταλάβουν.

    Τελοσπαντων, κάτι λλίο άσχετο που νομίζω έννα σου αρέσει: Το I.M.P.A.C.T. Youth Network. Μπορεί να σας εμιλήσαν στο σχολείο για τούτο. Εν κάτι σαν οργανισμός νεολαίας, που εδημιουργήθηκε που νέους- εν ενεκατώθηκεν κανένας «μεγάλος», – τζιαι ο βασικός τους στόχος εν να έχουν κάποιου είδους «impact» σε διάφορα θέματα. Πριν λλίες μέρες(27-29 Δεκεμβρίου) έγινε το 2ο convention, τζιαι επήα, ήταν πολλά ωραία! Κάμνουν τα σε σχολεία, τζιαι ως τωρά εκάμαν 2, το ένα στο English school τζιαι το άλλο στο GC School, τζιαι παν 3 μέρες. Μπορεί να γραφτεί όποιος θέλει τζιαι πληρώνεις μόνο 15 ευρώ. Εν πολλά χαλαρή η ατμόσφαιρα, τζιαι σσσίουρα αξίζει τον κόπο να αφιερώσεις 3 μέρες για να πάεις! Tζιαμέ έννα έshεις την ευκαιρία να μιλήσεις ελεύθερα, τζιαι να πεις τες ιδέες σου(αν γραφτείς στο επόμενο βάλε πρώτο το Ripple effect, έννα σου αρέσει πολλά-εννα μπορέσεις να τους πεις τζιαι για το ΣΙΚ, έννα τους αρέσει)
    Εν λλίο περίπλοκο όπως το περιγράφει στο σάιτ, αλλά για να μεν φκει το κόμεντ που δαμέ ως την Πάφο, έννα το κάμω σε ποστ… Έντωμεταξύ, τσιάκκαρε το σάιτ να πάρεις μια γεύση…
    http://www.impactyouthnetwork.com/

  11. wow! ειλικρινά αν ήταν ούλλοι οι έφηβοι σαν εσένα εν θα είχα κανένα άγχος για το μέλλον της Κύπρου.. πολλά ωραίο ποστ! τζαι μεν ακούεις κανένα. Ούλλοι έχουμε δικαίωμα στις πελλάρες:p

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s