Η ψευδαίσθηση της νίκης.

Η νέα τηλεοπτική περίοδος αρχίζει. Δεκάδες talent shows εμφανίζουνται στην τηλεόραση. Ούλλα θέλουν να πείσουν τον κόσμον ότι έσιει έναν ταλέντο, στη φωνή, στο μόντελιγκ, στη μαγειρική, στο χορό, στο να βρίσκει γκόμενες. Θέλουν να πείσουν τον καθέναν ότι εν ο δρόμος για την τελειότητα. Τα talent shows για το τραγούδι, υπόσχονται καριέρα στο τραγούδι με καταξιωμένους καλλιτέχνες, στο μόντελιγκ εμφανίσεις σε διάφορες πασαρέλες γνωστών σχεδιαστών τζιαι φωτογραφήσεις σε γνωστά περιοδικά, στη μαγειρική συνεργασία με κορυφαίους σεφ του εξωτερικού τζιαι συμβόλαια σε μεγάλα εστιατόρια της Ελλάδας, στο χορό συμμετοχή σε video clips γνωστών τραγουδιστών τζιαι συμφωνίες για εμφανίσεις σε γνωστά χορευτικά γεγονότα, η εξεύρεση γκόμενας υπόσχεται πως οι συμμετέχοντες θα έβρουν τον έρωταν της ζωής τους σε μια μόνο στιγμή τζιαι θα ζήσουν για πάντα μαζί.

Ούλλα προσφέρουν κάτι διαφορετικό, όμως σε 3 λέξεις έχουν ομοιότητα. Φήμη. Δόξα. Χρήμα. Πριν όμως αποκτήσουν τούντα 3, πρέπει πρώτα να γίνει κάτι άλλο. Να τυφλωθούν που τη Διασημότητα. Να πιστέψουν ότι ο κόσμος της φήμης, της δόξας τζιαι του χρήματος εν τέλειος, ανίκητος, άκακος, χαρούμενος, θαυμάσιος, ονειρεμένος. Να πιστέψουν ότι εν νικητές, ότι επιτέλους εκπλήρωσαν το όνειρόν τους. Φωτογραφήσεις, συνεντεύξεις, προσκλήσεις για εμφανίσεις,αναγνώριση στους δρόμους αυτόγραφα. Εν η Φήμη. Επαινετικά σχόλια, μεγάλες κουβέντες, αφίσες δικές τους παντού, τιμητικά βραβεία. Εν η Δόξα. Υπογραφές συμβολαίων με πολλή χρήμα, διαφημίσεις, χρηματικά βραβεία, λεφτά που εμφανίσεις. Εν το Χρήμα.

Η πλειοψηφία τούτα θέλει για ναν ευτυχισμένη. Τζιαι είναι. Γιατί λατρεύεται σαν θεότητα. Τζιαι το απολαμβάνει. Τι πιο ωραίο για τζίνους να τους λαλούν «Σάκη είσαι η ζωή μου», «Ήβη. Η 16χρονη σταρ», «Τζούλια, η εθνική μας σταρ». Σκεφτείτε ότι το μόνο που κάμνουν ένει να φκάλλουν αέρα που τους πνεύμονες τους με ένα διαφορειτκό τρόπο. Τζιαι εν κάτι που τους εδώθηκεν που τον Θεό ή που τη Φύση ή που απλήν τύχη. Αλήθκεια τι θέλουν πάρακατω μετά που τη Φήμη, τη Δόξα τζιαι το Χρήμα; Τίποτε.

Ναι τούτον εν το πρόβλημα. Το τίποτε. Μετά που τα αποκτούν εν έχουν στόχους στη ζωήν τους, εν έχουν όνειρα. Τζιαι τούτον επειδή είναι άριστα ελεγχόμενοι που τους φαινομενικά πραγματικούς νικητές(γιατί τζιαι τζίνοι εν θύματα του συστήματος που τζίνοι εδημιουργήσαν) . Τζίνους που εφκάλαν κέρδος(στην πλειοψηφίαν του, χρήμα) πάνω τους. Είναι επικεντρωμένοι πάνω σε τούτα τα τρία. Θέλουν να είναι πιο φημισμένοι, πιο δοξασμένοι τζιαι να φκάλλουν παραπάνω χρήματα. Γι’αυτό τζιαι σε περίπτωση που τους ξεχάσει το σύστημα, τσιούsh έτους να χωρίσουν, να κάμουν κοπελλούι, να παντρευτούν, να μας πουν ότι θέλουν τζι’άλλο κοπελλούι, να μας πουν γιατί εν πάει καλά η σχέση τους. Τζιαι έτους στα πρωτοσέλιδα των περιοδικών τζιαι πρώτα θέματα στες ειδήσεις. Τούτη εν η ευχαρίστησή τους.

Κανένας εν τους εξήγησεν όμως ότι νικητής στη ζωή δεν είσαι όταν αναζητάς την Αγία Τριάδα της τηλεόρασης, τη φήμη, τη δόξα τζιαι το χρήμα.Ότι νικητής στη ζωή δεν είσαι όταν φκάλλεις τα ρούχα σου για να πιάσεις την Αγία Τριάδα. Το φταίξιμο φυσικά έννεν μόνο στα θύματα. Μπορεί να μεν είχαν γονιούς να τους πουν θκυο κουβέντες ότι τα πράματα που κάμνουν έννεν σωστά. Το σύστημαν ετύφλωσεν τους, χωρίς οι ίδιοι να το γνωρίζουν. Τζιαι να το εγνωρίζαν, εν θα τους έκοφτε, γιατί τζίνοι αποκτήσαν τα ψεύτικα τζιαι λανθασμένα ιδανικά της ζωής τζιαι νιώθουν μιαν ψεύτικη ευχαρίστηση σε έναν ψεύτικο κόσμο.

Η ευκολία του να αποκτήσεις σήμερα την Αγία Τριάδα των Μ.Μ.Ε. εν εύκολη. Φημισμένος γίνεται οποιοσδήποτε, σε μία νύχτα, με ένα τραγούδι στο YouTube. Δοξασμένος γίνεται όταν πολλά σύντομα τα Μ.Μ.Ε. αρκέφκουν να τον αντιμετωπίζουν σαν κάτι διαφορετικό που τους άλλους, σαν θεό, να του ζητούν συνεντεύξεις τζιαι φωτογραφήσεις. Γιατί τα κουτσομπολίστικα περιοδικά τζιαι τα κανάλια γυρεύκουν συνέχεια νέα άτομα να ασχοληθούν. Το χρήμα θα έρτει μέσα που διαφημίσεις τζιαι εμφανίσεις. Οποιοσδήποτε πιάννει την Αγία Τριάδα, χωρίς κόπο, χωρίς μόχθο, χωρίς ιδρώτα, χωρίς πείσμα τζιαι πλασάροντας λάθος ιδανικά της ζωής.

Τελικά ο άνθρωπος εν ένα πολλά παλαβόν ον, πανεύκολα χειραγωγήσιμο τζιαι πιστεύκει σε ψεύτικες νίκες. Η απόδειξη της πρότασης εν ο χώρος των talent shows, των Μ.Μ.Ε., της Φήμης, της Δόξας τζιαι του Χρήματος.
Ένας χώρος που προσφέρει την ψευδαίσθηση της νίκης τζιαι καταφέρνει εξαιρετικά πράματα ελέγχοντας τες μάζες όπως ακριβώς θέλει.

Advertisements

Η κοκκινοσκουφίτσα μέσα που τα μμάθκια των bloggers.

Πώς θα ελαλούσαν διάφοροι bloggers το παραμύθι της κοκκινοσκουφίτσας: (Eννοείται ότι εν ούλλα χιούμορ :)

Neerie:

Ήταν μία μιτσιά κορού
τζι’επάεννεν στην γιαγιάν της
μα εναν ολομαυρον στισιον
επεταχτηκεν μπροστα της.

«Ιντα χαπαρκα ρα κορου;
Πού πάεις έτσι ώραν;
Νάμπον τούτα τα φαγιά
που φέρνεις που την Χώραν;»

«Εν τσιησκεηκ τζιαι χαμπουρκερ
χαλλούμια τζιαι πατάτες.
Τωρά εννά παω ιστην γκράνμαν μου
τζιαι ύστερα pilates!»

κλπ κλπ κλπ

Sike: *sigh* Μαν αμάναμου εν εμπορουν να τζιμηθώ εψές τη νύχτα μαν. *sigh* Μαν ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΑΦΗΝΝΟΥΝ ΤΑ ΜΩΡΑ ΝΑ ΠΕΡΠΑΤΟΥΝ ΜΟΝΑ ΤΟΥΣ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΝ ΣΤΗΝ ΓΙΑΓΙΑΝ ΤΟΥΣ ΙΜΙSHΙΜΟΥ; ΕΝ ΕΧΟΥΝ ΜΑΝΑ ΤΖΙΑΙ ΤΖΥΡΗ; Μαν. *sigh* Μαν αν ο κακός ο λύκος έκαμνεν κακόν του μωρού; Αμάναμου μάνα μου ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΜΟΥ. ΕΝ ΤΖΙΑΙ ΤΟ 6444 :@ :@ :@. (Ασχετεξ) Μαν. *sigh*.

Μαρίνος; Στη σημερινή κοινωνία, ο θεσμός της οικογένειας έχει υποστεί σοβαρό πλήγμα. Τελευταίο σημείο αναφοράς, το κοριτσάκι που οι γόνεις του, άφησαν μόνο μέσα στο δάσος, να πάει να πάρει φαγητό στη γιαγιά του. Αποτέλεσμα, να του επιτεθεί ένας λύκος. Είναι η στιγμή που η κοινωνία πρέπει να καταλάβει πως χρειάζεται μια αλλαγή. Και το άτυχο κοριτσάκι, ήρθε για να μας το δείξει.

Όμως, μήπως ο λύκος είχε δίκαιο που επιτέθηκε στο κοριτσάκι; Μήπως είχε και αυτός κάποιους λόγους που έκανε αυτή την πράξη; Μπορώ να πω πως ναι.

Δεν είμαι ο ειδικός για να πω. Δεν παίρνω καμια θέση.

unshaved bastard: Περπατούσε κάτω απο το φως της πανσεληνου, το οποίο ακτινοβολούσε πάνω στα πράσινα φύλλα των δέντρων και έβγαζε ένα συναρπαστικό αλλά συνάμα ανατριχιαστικό τοπίο. Η κοκκινοσκουφίτσα δεν φοβόταν. Είχε μάθει από μικρή να αντιστέκεται στον φόβο. Αλλά, τίποτα δεν προμήνυε το κακό που θα ακολουθούσε. Ένας λύκος της όρμηξε ενώ αυτή έβλεπε σιωπηλή το φεγγάρι. Ευτυχώς στο τέλος δεν έπαθε τίποτα.
Και το μάθημα που έμαθε εκείνη τη μέρα ήταν πολύ σημαντικό.

Διάσπορος: Τζίνην την ημέραν στο δάσος, το δάσος έπαιζεν την δικήν του μουσικήν. Τα φύλλα, τα δέντρα, το ξύλο, το χώμα, ήταν οι συνθέτες της μουσικής. Ο αέρας ήταν ο μαέστρος τους. Τζίνος ελάλεν που θα φατσίσει η βροσιή για να παιχτεί ο ήχος. Αλλιώς εν η βροσιή πάστα φύλλα, αλλιώς πάστα δέντρα, αλλιώς πάστο χώμα. Το ίδιον τζιαι η μυρωθκιά, αλλιώς στα φύλλα, αλλιώς στα δέντρα, αλλιώς στο χώμα. Πάλε, ο αέρας είναι ο μαέστρος. Τούτος αποφασίζει πού θα πάρει τη μυρωθκιά. Τζιαι όταν αποφασίσει, ο Βορράς, ο Νότος, η Δύση τζιαι η Ανατολή έρκουνται τζιαι μεταφέρνουν την.
Τελικά η κοκκινοσκουφίτσα επέζησε.

Invictus: Πιστεύκω ντήαρ, ούλλοι ξέρετε την ιστορίαν της κοκκινοσκουφίτσας ντήαρ. Όμως, ντήαρ, ακούσετε ποττέ ποια ήταν η κοκκινοσκουφίτσα ντήαρ; Μπορεί, ντήαρ. Αλλά ντήαρ, δαμέ έχω σου μιαν άλλην εκδοχήν του ποια ήταν η κοκκινοσκουφίτσα ντήαρ. Κάμε τσιλ. ντήαρ. Ε όι λαομόν! Ντήαρ.

Post babylon: Ντήαρ αναγνώστερ, δατ ιβενιγκ, μια κορού γουίθ κοτσινοσκουφ, κοτσινοφανελ εντ κοτσινοπαπουτς επάεννεν στην γκράμμαν της. Στην φάτσαν ίδιος ο Σιαολίς. Ε επερπάταν εις το δάσος, α εντωμεταξύ μισώ τη δουλειά μου. Εβάσταν φαγιά μέστο καλάθι. Σκατοδουλειά. Τζιαι σαν επερπάταν. Έπρεπε να φύω. Επετάχτην ομπροσταθίς της(πιτσιλλίσιμον τούτον). Σκατόμαστρος μισώ τον. Τζίνος φταίει που έσιει ανάμιση μήνα να τελιώσω το The midnight children.

Αντίχριστος: Πού πας κυρά μου μέστο δάσος με το κόκκινο το σκουφάκι και την κόκκινη την ρόμπα; Αγάπη μου τέλος καλοκαιριού έχουμε όχι καρναβάλια! Έλεος δηλαδή, έλεος. Το απόλυτο χωρκαθκιό. Τι νομίζεις είσαι ρομαντική με το να χοροπηδάς στο δάσος και να κρατάς το καλαθάκι που σου έδωσε η μητέρα σου; Αυτοκίνητο δεν έχει αυτή να σε πάρει; Δεν νοιάζεται για το φαγητό της μητέρας της; Μα φυσικά όχι. Έτσι είναι η σύγχρονη Κυπραία! Μεγαλώνει τρώγοντας τα λεφτά των γονιών της και μετά τους ξεχνά και τους πετά στα γεροκομεία. Χωρκαθκιό λέμε!

Επίτροπος Περιβάλλοντος: Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί έντονη κινητικότητα στο δάσος όπου συνέβηκε το γνωστό περιστατικό με το κοριτσάκι που δέχτηκε επίθεση από λύκο. Πρώτ’απ’όλα, το δάσος καταστρέφεται από τους ανθρώπους που το διασχίζουν και ταράσσουν την χλωρίδα και την πανίδα του τόπου. Έχω ετοιμάσει μία Έκθεση στην οποία παραθέτω έρευνα η οποία δείχνει πώς καταστράφηκε το δάσος τα τελευταία χρόνια και ότι συνδέεται άμεσα με τον άνθρωπο. Περιμένω από το Τμήμα Δασών να κυρήξει το δάσος ως απαγορευμένο για να μην έχουμε ανάλογα περιστατικά στο μέλλον.

Κτηνόν: Η κοτσινοσκουφίτσα εν ολοκότσινη πουπάνω ως κάτω τζιαι αποτελεί προπαγάνδα του ΑΚΕΛ τζιαι της Ομόνοιας γι’αυτόν τζιαι λείπει που το σπίτιν μας καθε τι που έσιει να κάμει με τούτην.

Αχάπαρη: Μεν ακούετε πελλάρες. Έννεν η μάνα της μάνας της κοκκινοσκουφίτσας που έθελε φαϊ. Εν η πεθερά της. Όι πέτε μου, δικαιολογείται έτσι συμπεριφορά προς την πεθεράν; Α; Οι πεθερές πρέπει ναν μακριά που τα παιθκιά τους τζιαι τες νύφες τους. Εν εμπόρεν να κάμει μόνη της φαϊν; Ή να πει του γιου της να της πάρει; Εν εκατάλαβα! Λόγων της πεθεράς αλλό λλίον να πεθάνει το μωρόν. Ο καλός ο λύκος έφαντην πεθεράν όμως ο μαλάκας ο κυνηγός έπαιξεν τον λύκο τζιαι η πεθερά ζει τωρά. Αρρρρ μισώ τες πεθερές :@

Οδηγός κυπριακής συμπεριφοράς στο θέατρο.

Κυπραίοι μου; Στο θέατρο…

-Δεν γελούμεν επειδή γελούν οι άλλοι, αλλά επειδή εν αστείο.

-Ο διάλογος
«Άσ’με να μαντέψω»
«Γιατί είσαι τίποτε μάντης;»
Έννεν αστείος για να γελούμεν υστερικά.

-Κλείουμεν το τηλέφωνον μας τζιαι αν κτυπήσει σε περίπτωση που το αφήκουμεν ανοικτό δεν απαντούμεν τζιαι σε καμίαν περίπτωσην εν λαλούμεν «Έλα ρε κουμπάρε είμαι σινεμά(!) πιάννω σε μετά».

-Άμαν κλαίει το κοπελλούι μας φεύκουμεν το που το θέατρο. Kαταλάβετε ότι η σχέση της λέξης «σσιωπή» με το κλάμα του μωρού, εν ευθέως ανάλογα.

-Όταν καθούμαστεν, λανθασμένα, στις θέσεις των άλλων, φεύκουμεν όταν έρτουν οι άλλοι τζιαι δεν λέμεν την δικαιολογία «μα εμένα επιαν μου άλλοι τες θέσεις μου».

-Δεν βάλλουμεν τα πόθκια μας πάνω στην καρέκλα του μπροστινού.

-Προσπαθούμεν να κατσιαρίζουμεν όσο πιο λλίο γίνεται με τα κουθκιά των τσιπς τζιαι των σιταροπούλλων.

-Όταν ο άλλος περνά που μπροστά στα πόθκια μας για να πάει στο διάδρομο τζιαι να φκει έξω, ταράσσουμεν τα πόθκια μας τζιαι δεν τον βλέπουμεν υπεροπτικά.

Κύριελέησον -.-

Άφτερ ράιτ 1: Να πάτε να δείτε τις Όρνιθες τ’Αριστοφάνη.(μοντέρνα κυπριακή έκδοση) αν τες πετύχετε πούποτε κοντά σας. Πολλήν γέλιο.
Άφτερ ράιτ 2: Ο 6χρονος ανηψιος μου στον παπάν του «Παπά είδα τη Lady Gaga με εσώρουχα τζιαι εμεγάλωσεν η πουλλού μου»!
Άφτερ ράιτ 3: Εσυνειδητοποίησα ότι σε 3 εφτομάδες αρκέφκει το σχολείο. Φακ φακ φακ φακ φακ ήδη εβαρέθηκα το πέρκι κρούσει πέρκι ππέσει ατομική αλλά να εξαφανιστεί μόνο το σχολείο, αλλά εννα πάω που εννά πάει -.- Έχω αλλο 3 χρόνια τζιαι αλλό 2 να μάθω να σκοτώννω κόσμο. Σύνολο 5 χρόνια. Φακ φακ φακ :S
Σαν να τζι’εν θα περάσουν :/ Το καλό εν ότι ύστερα έσιει σπουδές :D

Λίστα κανονικότητας

Θκιεβάζω τωρά το βιβλίο του Πάουλο Κοέλο, Ο νικητής είναι μόνος, τζιαι σε μια φάση λαλεί για μια λίστα κανονικότητας που βαστά ένας που τους ήρωες. Δηλαδή πράματα που σήμερα θεωρούμε κανονικά τζιαι νορμαλ. Συμφωνώ με τα πιο πολλά.

1) Κανονικό είναι οτιδήποτε μας κάνει να ξεχνάμε ποιοι είμαστε και τι θέλουμε, για να μπορούμε να δουλέψουμε ώστε να παράγουμε, να αναπαραγόμαστε και να βγάζουμε χρήματα.

2) Να υπάρχουν κανόνες για τον πόλεμο (Σύμβαση της Γενεύης).

3) Να σπαταλάς χρόνια σε ένα πανεπιστήμιο για να μη βρίσκεις μετά δουλειά.

4) Να δουλεύεις από τις εννιά το πρωί ως τις πέντε το απόγευμα σε κάτι που δε σου δίνει την παραμικρή ευχαρίστηση, έτσι ώστε να μπορέσεις να πάρεις σύνταξη σε τριάντα χρόνια.

5) Να πάρεις σύνταξη και να ανακαλύψεις μετά ότι δεν έχεις πια την ενέργεια για να απολαύσεις τη ζωή και να πεθάνεις από ανία μέσα σε λίγα χρόνια.

6) Να κάνεις μπότοξ.

7) Να καταλαβαίνεις ότι η δύναμη έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία από το χρήμα και ότι το χρήμα είναι πολύ πιο σημαντικό από την ευτυχία.

8) Nα κοροϊδεύεις όποιον κυνηγά την ευτυχία αντί για το χρήμα, αποκαλώντας τον «άνθρωπο χωρίς φιλοδοξίες»

9) Να αγοράζεις πράγματα, όπως αυτοκίνητα, σπίτια, ρούχα, και να καθορίζεις τη ζωή συγκρίνοντάς τα , αντί να προσπαθείς να μάθεις τον πραγματικό σκοπό της ζωής σου.

10) Να μη μιλάς σε ξένους. Να κακολογείς το γείτονα.

11) Να πιστεύεις ότι οι γονείς σου έχουν πάντα δίκαιο.

12) Να παντρευτείς, να κάνεις παιδιά, να μένεις με κάποιον ακόμα κι αν η αγάπη μεταξύ σας έχει τελειώσει, λέγοντας ότι είναι για το καλό του παιδιού. Λες και το παιδί δεν είναι μάρτυρας στους συνεχείς καβγάδες.

13) Να σχολιάζεις όλους εκείνους που προσπαθούν να είναι διαφορετικοί.

14) Να ξυπνάς με ένα υστερικό ξυπνητήρι δίπλα από το κρεβάτι σου.

15) Να πιστεύεις οτιδήποτε κι αν δημοσιεύεται στον Τύπο.

16) Να δένεις ένα κομμάτι χρωματιστό ύφασμα στο λαιμό σου, που δεν έχει καμιά εμφανή χρησιμότητα, αλλά που ακούει στο πομπώδες όνομα «γραβάτα».

17) Να μην κάνεις ποτέ ευθείες ερωτήσεις, ακόμα κι αν ο άλλος καταλαβαίνει τι ακριβώς θέλεις να μάθεις.

18) Να χαμογελάς ακόμα κι όταν πεθαίνεις από την επιθυμία να κλάψεις και να λυπάσαι όσους εκφράζουν ανοιχτά τα συναισθήματά τους.

19) Να πιστεύεις ότι η ζωή αξίζει μια περιουσία ή ότι δεν αξίζει απολύτως τίποτα.

20) Να περιφρονείς πάντα κάτι που δεν αποκτήθηκε με δυσκολία, γιατί δεν έγιναν οι «απαραίτητες θυσίες», κι έτσι προφανώς δεν έχει τις «απαραίτητες» ιδιότητες.

21) Να ακολουθείς τις επιταγές της μόδας, ακόμα κι αν όλα μοιάζουν γελοία και άβολα.

22) Να πιστεύεις ακράδαντα ότι όλοι οι διάσημοι έχουν μαζέψει σωρούς χρημάτων.

23) Να επενδύεις πολλά στην εξωτερική ομορφιά και να σε απασχολεί λίγο η εσωτερική.

24) Να χρησιμοποιείς όλους τους δυνατούς τρόπους για να δείξεις ότι, παρόλο που είσαι ένας κανονικός άνθρωπος, είσαι σκάλες ανώτερος από τους άλλους.

25) Στα μέσα μεταφοράς, να μην κοιτάς ποτέ τον άλλο στα μάτια γιατί μπορεί να θεωρηθεί απόπειρα αποπλάνησης.

26) Όταν μπαίνεις στο ασανσερ, για κοιτάζεις προς την έξοδο και να παριστάνεις πως είσαι μόνος σου, όσο κόσμο κι αν έχει.

27) Να μη γελάς ποτέ ηχηρά σε ένα εστιατόριο, όσο καλή κι αν είναι η ιστορία που ακούς.

28) Στο Βόρειο Ημισφαίριο, να φοράς πάντα ρούχα που ταιριάζουν με την εποχή: μπράτσα έξω την άνοιξη(όσο κρύο κι αν κάνει) και μάλλινο σακάκι το φθινόπωρο(όση ζέστη κι αν έχει)

29) Στο Νότιο Ημισφαίριο, να γεμίζεις το χριστουγεννιάτικο έλατο με βαμβάκι, ακόμα κι αν ο χειμώνας δεν έχει καμία σχέση με τη γέννηση του Χριστού.

30) Όσο μεγαλώνεις, να νομίζεις ότι έχεις όλη τη σοφία του κόσμου, ακόμα κι αν δεν έχεις ζήσει αρκετά για να ξέρεις ότι κάνεις λάθος.

31) Να πηγαίνεις σε φιλανθρωπικές εκδηλώσεις και να νομίζεις ότι μ’αυτό τον τρόπο έχεις κάνει πια αρκετά για να βάλεις τέλος στις κοινωνικές ανισότητες που υπάρχουν στον κόσμο.

32) Να τρως τρις φορές τη μέρα, ακόμα κι αν δεν πεινάς.

33) Να πιστεύεις ότι οι άλλοι είναι πάντα καλύτεροι σε όλα: είναι ομορφότεροι, ικανότεροι, πλουσιότεροι, εξυπνότεροι. Είναι πολύ επικίνδυνο να τολμάς να ξεπεράσεις τα όριά σου, καλύτερα να μην κάνεις τίποτα.

34) Να χρησιμοποιείς το αυτοκίνητο σαν ανίκητο όπλο και αδιαπέραστη πανοπλία.

35) Να βρίζεις όταν οδηγείς.

36) Να νομίζεις ότι για όλα όσα κάνει το παιδί σου, φταίνε οι παρέες του.

37) Να παντρεύεσαι τον πρώτο άνθρωπο που σου προσφέρει κάποια κοινωνική θέση. Η αγάπη μπορεί να περιμένει.

38) Να λες πάντοτε «Προσπάθησα», ακόμα κι αν δεν έχεις προσπαθήσει καθόλου.

39) Να αφήνεις τα πιο ενδιαφέροντα πράγματα στη ζωή για να τα ζήσεις αργότερα, όταν δε θα έχεις πια τις δυνάμεις για να το κάνεις.

40) Να αποφεύγεις την κατάθλιψη με καθημερινές γενναίες δόσεις τηλεόρασης.

41) Να πιστεύεις ότι μπορείς να είσαι σίγουρος για όλα όσα έχεις κατακτήσει.

42) Να νομίζεις ότι το ποδόσφαιρο δεν αρέσει στις γυναίκες και ότι η διακόσμηση και η μαγειρική δεν αρέσει στους άντρες.

43) Να κατηγορείς την κυβέρνηση για ό,τι κακό συμβαίνει.

44) Να είσαι σίγουρος ότι το να είσαι καλός, αξιοπρεπής και αξιοσέβαστος άνθρωπος σημαίνει ότι οι άλλοι θα σε θεωρήσουν αδύναμο, τρωτό και χειραγωγήσιμο.

45) Να είσαι εξίσου σίγουρος ότι το να αντιμετωπίζεις τους άλλους με επιθετικότητα και αγένεια είναι συνώνυμο της ισχυρής προσωπικότητας.

46) Να φοβάσαι το ινοσκόπιο(άντρες) και τη γέννα(γυναίκες).

Η δύναμη μιας δουλειάς

Σκεφτείτε ότι μιαν ημέραν ούλλοι αρκέφκουν να ασχολούνται με οτιδήποτε κάμνετε στη δουλειά σας. Οι κινήσεις σας, τα λόγια σας, οι πράξεις σας, εννα γίνουν αντικείμενο συζήτησης για ολόκληρο το νησί, για μέρες. Οι εφημερίδες εννα αφιερώνουν ολόκληρες σελίδες για να γράφουν για τούντες πράξεις σας. Ούλλους ενδιαφέρει τους τι κάμνετε στη δουλειά σας. Να φανταστείτε, κάθε φορά που έσιετε μια σημαντική δουλειά, έρκεται κόσμος να σας δει τζιαι να σας υποστηρίξει. Τζίνοι που δεν εν υποστηρικτές των ενεργειών σας τζιαι της δουλειάς σας, ή απλά δεν τους αρέσκει η εταιρία στην οποίαν εργάζεστε, αρκέφκουν να σας ξητιμάζουν, να σας λαλούν για τη μάνα σας, για την αρφή σας. Οι υποστηρικτές σας, με τους αντιπάλους σας, ξητιμάζουνται μεταξύν τους, κάποτε δέρνουνται τζιόλας. Εσείς, δεν κάμνετε τίποτε για τούτο. Απλά συνεχίζετε να κάμνετε τη δουλειά σας. Το πολλή πολλή να συμμετέχετε σε καμιά διαφήμιση: «Όχι βία στα γραφεία».

Οι υποστηρικτές σας, σιέρουνται κάθε φορά που έσιετε μιαν επιτυχία στη δουλειά σας. Τζιαι παραδόξως, σε μια περίοδο που ο άνθρωπος, ό,τι κάμει θέλει να του φέρει κέρδος, στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έσιει κανέναν απολύτως κέρδος. Απλά σιέρεται με την επιτυχία σας. Με μιαν επιτυχία σας, μπορείτε να ανυψώσετε ψυχολογικά σιηλιάες άτομα. Με μιαν αποτυχία σας, σιηλιάες άτομα λυπούνται. Κλείνοντας μια συμφωνία που κανένας άλλος εν εκατάφερεν στο παρελθόν, ή επιτυγχάνοντας κάτι δύσκολο, γίνεστε το επίκεντρο της συζήτησης στο νησί. Μπορεί τζιαι στο εξωτερικό να γράψουν για εσάς.

Ο κόσμος, συζητά συνέχεια για τη δουλειά σας. Που τες κινήσεις των διευθυντών, μέχρι τες προσλήψεις νέων υπαλλήλων. Ξέρουν ούλλους τους διευθυντές της δουλειάς σας, τζιαι έχουν γνώμη για τούτους. Ξέρουν το μισθό του κάθε νέου υπαλλήλου. Στα δελτία ειδήσεων, ούλλοι ασχολούνται με το πώς πάει η δουλειά σας, τις σχέσεις σας με τους συναδέλφους σας, αν κάτι κακό σας εσυνέβηκε ξέρουν πού, πότε, γιατί, πώς. Περιοδικά, ιστοσελίδες τζιαι ραδιοφωνικοί σταθμοί δημιουργούνται λόγω της δουλειάς σας. Η δουλειά τους είναι να σχολιάζουν τη δουλειά σας.

Αν τύχει να ταξιδέψετε στο εξωτερικό για τη δουλειά σας, εκατοντάδες, ίσως τζιαι σιηλιάες άθρωποι θα έρτουν να σας υποστηρίξουν. Πάλε, θα χαρούν πάρα πολλά με μιαν επιτυχίαν σας τζιαι θα λυπηθούν με την αποτυχία σας. Κέρδος για τούς υποστηρικτές σας; Απολύτως κανένα. Μόνον ηθική ικανοποίηση που ήρταν τζιαι είδαν σας.

Αφιερώνουν σας σελίδες σε εφημερίδες, αφιερώματα στα περιοδικά, σχολιασμό των κινήσεών σας στη δουλειά σας που τον καθένα που φκαίνει στα ράδια, κάμνουν σας ιστοσελίδα. Έσιετε τον απόλυτο σεβασμό των υποστηρικτών σας. Αν κάμνετε πολλά καλά τη δουλειά σας, έχουν σας σαν θεό. Αντίθετα, για όσους υποστηρίζουν άτομα που εργάζονται σε άλλην εταιρία, είσαστε μισησμένος τζιαι ανεπιθύμητος.

Τούτοι οι υποστηρικτές σας, πάντα φέρνουν τζιαι μωρά μαζίν τους για να σας δούν. Τζιαι γεμώννουν την ψυσιή τους με εικόνες βίας, χυδαία λόγια υποστήριξης, μίσος προς τους υπαλλήλους/υποστηρικτές της άλλης εταιρίας.


Εξαιρετικά παράλόγα τα όσα επερίγραψα πιο πάνω έννεν; Ποττέ εν πρόκειται να συμβούν τέθκια πράματα στο γραφείο σας, στη δουλειά σας.
Τζι’όμως στο ποδόσφαιρο έτσι ένει. Τζιαι οι ποδοσφαιριστές εν άτομα που απλά κάμνουν τη δουλειάν τους.
Τες τελευταίες μέρες άρκεψα να αναρωθκιούμε, προς τι τόσος ενθουσιασμός τζιαι καρκασιαλλίκκι για το ποδόσφαιρο.
Σιέρουμαι άμα βάλλει γκολ η ομάδα μου, σιέρουμαι άμα πάει καλά στην Ευρώπη, σιέρουμαι άμα πιάννει τρόπαια. Άμαν έψαξα γιατί σιέρουμαι όμως, εν ήβρα το λόγο.
Αντίθετα, ήβρα το πολλά παράλογο.