Oι άνθρωποι με τα δύο γράμματα στα αυτοκίνητά τους.

Εν πουτάνας γιοί. Όι όι. Τι λαλώ ρε φίλε. Αφού εν είμαι ρατσιστής. Εξ’άλλου κάποτε εζούσαμεν μια χαρά. Ζούμεν στην ίδια χώρα εδώ τζιαι αιώνες. Γιατί να τους βάλλω στο ίδιο καζάνι τζιαι να λαλώ για ούλλους ότι εν πουτάνας γιοί;

Εν αδέρφια μου. Ένει. Όξα όι; Κάτσε ρε κουμπάρε, ζουν στο σπίτι της γιαγιάς μου κάπου στη Μεσαορία. Που επίεν εν την αφήκαν να μπει μέσα.  Επιπλέον ρε , εκάμαν μας τες βιαιότητες του άλλου κόσμου παλιά. Τζιαι μεις το ίδιο. Πώς γίνεται ναν αδέρφκια μου;

Δεν Ξεχνώ. Εν πουτάνας γιοί. Μάλλον όι. Εν αδέρφκια μου. Ποιος το λαλεί; Ένιξερω. Εσυγχίσετε με. Ένιξέρετε τι θέλετε.

Βλάκες.

Πριν λλίες μέρες στο σχολείο εθκιεβάζαμεν κάτι για τη ναζιστική Γερμανία τζιαι ελάλεν ότι ακόμα τζιαι στα σχολεία εμαθαίνναν τα μωρά να μισούν τους Εβραίους. Συγκεκριμένα ήσιεν μιαν ερώτηση σε ένα βιβλίο των μαθηματικών, του τότε τζιαιρού: «Οι Εβραίοι στην χώραν μας θεωρούνται ξένοι, εξωγήινοι. Στη χώρα μας ο πλυθησμός εν  66 εκατομμύρια, από τους οποίους οι 500 000 εν Εβραίοι. Τι ποσοστό εξωγήινων υπάρχει στη χώρα μας;» Έλεος έννεν;

Το απόγευμα που επία σπίτι, ήρτεν η αρφή μου να της εξηγήσω κάτι στην Γεωγραφίαν της του δημοτικού. Έγραφεν λοιπόν το βιβλίο τζιαι το τετράδιο της Γεωγραφίας: «Οι Τούρκοι κρατούν παράνομα το __% της καλλιεργήσιμης γης μας, το __% των παραλιών μας και το __% των βιομηχανιών μας.» τζιαι πάρακατω ήσιεν ερώτηση «Από ποια χώρα κατάγονται αυτοί που ζουν στα κατεχόμενα σπίτια μας;». Τζιαι τέθκοια πράματα.

Σήμερα έπαιζα τάβλι στο Play65 τζιαι έπαιζα με έναν Τούρκο. Ήρτεν η αρφή μου πάλε, είδεν την τούρκικην σημαία. «Ρε μα παίζεις με Τούρκο;».

Εμπρός στην επανένωση της χώρας και την συμφιλίωση και συμβίωση των δύο κοινοτήτων! Ναι ναι έτσι εννα πετύχουμε λύση. Βάλλοντας στο νουν των μωρών έμμεσα το «Τούρκος καλός μόνο νεκρός». Γενικά, καλλιεργείται μια αντι-τουρκική παιδεία. Ενώ εύκολα εμπορύσαν να κατηγορούν τους Εγγλέζους που εφαρμόσαν το Divide & Rule τζιαι εχωρίσαν τις δύο κοινότητες, τζιαι τα επακόλουθα εν γνωστά. Όμως εν το κάμνουν. Συμφέροντα μήπως;

Προσωπικά τζιαι γω έτσι επίστευκα πριν λλίον τζιαιρό. Ερεύνησα το όμως, εκοίταξα το. Εγνώρισα 2-3 βόρειους, έτσι που περιέργια. Ενόμιζα ήταν να συναντήσω εξωγήινο. Τζιαι όσον τζι’αν αρνούμουν να το δεχτώ, εν αθρώποι σαν εμένα. Εκατέληξα το ότι θέλω να θεωρώ αδερφό μου κάθε άθρωπο στον κόσμο. Εν βλέπω σύνορα, εν βλέπω θρησκείες, εν βλέπω εθνικότητες.

Οι βόρειοι εν απλά για μένα οι άνθρωποι με τα δύο γράμματα στα αυτοκίνητά τους. Τίποτε άλλο. Τζι’άστους άλλους να τους λαλούν τουρκοκύπριους, τζιαι αδέρφια τζιαι πουτάνας γιούς.

Advertisements

Οποιεδήποτε, ευχαριστώ.

Θεέ, Χριστέ, Αλλάχ, Βούδα, Μωάμεθ, μοναχέ σιαολίν, 12 θεοί του Ολύμπου, παπά της εκκλησιάς,σούππερμαν,Κυριάκε Μάτση,καθαρίστρια του σχολείου, Θεόδωρε Κολοκοτρώνη,Ιχσάν Αλί,Αρχιεπίσκοπε Κυπριανέ, μπάτμαν, Μωυσή, οικιακή βοηθός, μάμμα, παπά, θεία, παππού, γιαγιά, μακρινέ συγγενή, μακρινέ πρόγονε,Γκράχαμ Μπελ,κύριε με το διπλοκάμπινο που κουβαλάς παττίσιες, κάτοικε της Χοιροκιτίας, Ασσύριε, Πέρση, Αιγύπτιε, Έλληνα, Ρωμαίε, Οθωμανέ, Εγγλέζε, Ριχάρδε Λεοντόκαρδε, Βαντζιελή, Ευρωπαική Ένωση, πετρώματα που εσκυγκρούστηκετε τζιαι εκάμετε την Γη, εξωγήινε με τις πράσινες κεραίες, Κολόμβε, σωματίδια που εξελιχθήκετε σε άθρωπο, καντηλαναύτη, ναύτη, εαυτέ μου, Τιτανικέ, κυρίες στην Σούτσου, κκάτγουμαν, αντρόγυνο που ανακαλύψετε πως να αναπαράγεστε ως άνθρωποι, Λάζαρε Μαύρε, Μπλε, Φούξια, Πράσινε, οικολόγοι περιβαλλοντιστές, αγωνιστές της ΕΟΚΑ, Μακάριε Δρουσιώτη, Αλμπερτ Άϊνσταιν, Εβραίε που εγλίτωσες του Χίτλερ, Νικολάκη, κύριε που ανακάλυψες την φωθκιάν, Γιάγκο Μικελλίδη, Μαρικκού που τα Λεύκαρα, θεά τύχη.

Όποιος τζιαι να’σαι ρε κουμπάρε.
Ευχαριστώ που έχω θκιο γονιούς τζιαι αδέρφκια που με αγαπούν τζιαι στηρίζουν με.
Ευχαριστώ που έχω μιαν στέγην πάνω που την κκελλέν μου.
Ευχαριστώ που έχω τζιαι θέρμανση τζιαι έαρκοντισιον τζιαι όποτε θέλω έχω κλίμα Σαχάρας τζιαι όποτε θέλω έχω κλίμαν Αρκτικής μέστο σπίτι.
Ευχαριστώ που έχω τη δυνατότητα να μορφωθώ, να μάθω να θκιεβάζω τζιαι να γράφω τζιαι να ξέρω που τα τωρά ότι εννα πάω να σπουδάσω στο εξωτερικό.
Ευχαριστώ που έχω ό,τι φαϊ θέλω, όποτε το θέλω, όπως το θέλω.
Ευχαριστώ που ζω σε έναν τόπον ήρεμον,απλό,όμορφο τζιαι εξελιγμένο.
Ευχαριστώ που έχω κάποια άτομα με τα οποία μπορώ να μιλήσω, όποτε θέλω τζιαι να με ακούσουν, οτιδήποτε τζι’ αν τους πω. Οι λεγόμενοι φίλοι.
Ευχαριστώ που έχω, ή μπορώ να έχω, ούλλες τις ανέσεις τζιαι τες ευκαιρίες που μπορεί κάποιος να αποκτήσει.

Εν με ενδιαφέρει ποιος είσαι τζιαι ούτε γιατί εγώ να είμαι σε θέσην να σε ευχαριστώ. Γι’αυτό θα σε ονομάσω Οποιοσδήποτε. Γιατί μπορεί να είσαι κάποιος που τους παραπάνω που έγραψα, ή κάποιος άλλος. Δηλαδή, οποιοσδήποτε. Ακόμα τζιαι κανένας.

Λοιπόν, οποιεδήποτε;

Ευχαριστώ!

Λανθασμένα νομίζματα.

Ελαλούσαν μου τζιαιρό για τούντη φάση της εφηβίας. Εν θα’ρτει ελαλούσα, είμαι μια χαρά. Τζι’όμως, εν αναπόφευκτη για κάποιους. Είμαι τζιαι γω μέστους κάποιους. Ήρτεν.

Η φάση που νομίζεις ότι εν σε θέλει κανένας.
Που νομίζεις ότι είσαι μόνος σου. Τζιαι ότι έτσι εννα μείνεις για πάντα.
Που νομίζεις ότι εν θα βρεθεί γιενέκα ποττέ να σε αγαπήσει.
Που νομίζεις ότι ξέρεις τι σκέφτεται ο καθένας για σένα.
Που νομίζεις ότι ο κόσμος βάλλει σε στο περιθώριο επειδή θεωρεί σε παλαβό.
Που νομίζεις ότι ούλλοι οι άλλοι περνούν ευτυχισμένα τζιαι είσαι ο μόνος μίζερος. Μάλλον επειδή εν μπορείς να φκάλεις τη μάσκα των άλλων.

Όσον νομίζεις ότι τούτα που σκέφτεσαι ότι εν σωστά, αποδέχεσαι τα. Γιατί εσύ τα έπλασες. Με το μυαλό σου. Τζιαι ότιδήποτε πλάθεις, αποδέχεσαι το χωρίς δεύτερη σκέψη. Απορρίπτεις ότιδήποτε έρκεται να καταστρέψει τα πλάσματα σου. Όι γιατί το «οτιδήποτε» εν λάθος, αλλά γιατί φοάσαι να αποδεχτείς την αλήθκεια.Κανένας εν θέλει τις ιδέες του να καταστρέφουνται. Εν εγωισμός; Ή πείσμα; Άλλωστε, τι θα γίνουν οι ανθρώποι χωρίς να έχουν, ο καθένας τους, μια διαφορετικήν αντίληψη; Τζι’ας εν τζιαι ψεύτικη. Καλύτερο,φυσικά, που το να έχουν ούλλοι μιαν αντίληψη. Τζι’ας εν τζιαι η πιο σωστή.

Κάποτε, όμως, καλούνται κάποιοι να σταματήσουν να έχουν κάποιες ψεύτικες ιδέες. Πότε; Όταν ανακαλύπτουν ότι ενόμιζαν ότι εν τους θέλει κανένας. Όταν ανακαλύπτουν ότι ενόμιζαν ότι βάλλουν τους στο περιθώριο. Όταν ανακαλύπτουν ότι ενόμιζαν ότι εν μόνοι τους. Όταν ανακαλύπτουν ότι τζίνα που ενόμιζαν για τους άλλους, εν λάθος.

Καλείσαι να επιστρέψεις στην πραγματικότητα. Καταφέρνεις να απορρίψεις τις ιδέες που εσύ έπλασες, για να αποδεχτείς κάποιες νέες ιδέες. Πιθανόν να τις έχουν τζιαι άλλοι, αφού αποτελεί διαπίστωση πολλών, τζιαι όι πλάσμα του μυαλού σου. Κάτι που καθιστά την ιδέα σου μη μοναδική.

Προσπαθείς να καλύψεις το χαμένον έδαφος όσον τζιαιρόν ενόμιζες ότι οι άλλοι εν σε θέλουν. Αγνοείς τους, ενώ τζίνοι αναζητούν σε.  Είσαι τόσον εγωιστής που ενώ σε αναζητούσαν, εσύ εν το έβλεπες, ή μάλλον, εν έθελες να το δεις. Στο τέλος γίνεται το αντίθετο όταν συνειδητοποιείς ότι  με τη στάση σου αγνοήσαν σε τζιαι τζίνοι. Τωρά αναζητάς τους εσύ.

Προσπαθώ να διορθώσω τα πράματα τζιαι να καταφέρω να έχω μια σωστήν αντίληψη για τους άλλους τζιαι για μένα, χωρίς να υποθέτω πράματα. Να μεν νομίζω. Να είμαι σίουρος.

Απογοητεύτηκα.

Αλλά, εν μια φάση.

Εννα περάσει.

Έννεν;

Πιστεύω εις μίαν σούβλαν

Πιστεύω εις μίαν σούβλαν, κυπριακήν, ποιοτικήν, ψημένην σε φουκούν και περασμένην σε μακριές σμίλες, με το μοτοράκι στο ON.

Και εις τα μαύρα τα κάρβουνα, γορασμένα σε σακκούλλαν μαύρην εκ περιπτέρου και τοποθετούμενα μέσα στην φουκούν, παίρνουν φόκον.

Φωτιάς εκ φουκούς, σούβλας χοιρινής, με κάρβουνα αφτούμενα, ψησθέντα εκ παρουσιάς διαφόρων ανθρώπων που ομιλούσαν για πολιτικά και μάππες.

Για δι ημάς τους Κυπρίους και την ορθήν απόλαυσην της σούβλας, κατελθόντα εκ της φρουταγοράς, αλλοδαπή γυναίκα και έφερεν αγγουράκια και τομάτες για την σαλάταν.

Και σερβιρισθέντα με την σαλάταν ημων, επι πιάτων μεγάλων, και φαηθέντα και χωνευθέντα.

Και τα αποφάγια εδόθησαν στους σκύλους για περαιτέρω καταβρόχθισην.

Και το τραπέζιν εκαθαρίσθην μετά φαμόζο απο τας κυρίας και έπειτα εσερβιρήσθην γλυκόν.

Και στο τέλος πάλιν εισακούσθηκεν το Άτε τζιαι που Δευτέρας δίαιτα απο τους κυρίους.

Και εις την φουκούν την μεταλλικήν, την τέλειαν, την στιβαρήν, την αιτίαν για το ψήσιμο της σούβλας, το συν μοτοράκι αφτούμενο για να γυρίζει τας σμίλας, ενωμένον με πόλους στο διπλοκάμπινον ημών.

Εις μίαν λαχταριστήν,τραγανήν και ανεπανάληπτην σούβλαν.

Ομολογώ το μάσημαν ολόκληρης αυτής.

Προσδοκώ την αθανασίαν αυτής.

Και να είναι άμιλλη εις τους αιώνας,

Αρνίν.

Enjoy :)

Ροζ αγγελία

Παρακαλείται η μιτσιά 13-14χρονη καστανοξανθομάλλα που ήταν στο παγοδρόμιον στο Madisons προχτές τζιαι μιαν φάσην σαν ήταν μπροστά μου έππεσεν τζιαι επιαα την που την μέσην τζιαι έππεσα τζιαι γω τζιαι ύστερα που τα χαχα χουχου επια την που το σιέριν τζιαι εσήκωσα την αλλά εν την ερώτησα ο μαλάκας αν εν καλά, τζι’ύστερα να προχωρήσω πάρακατω, τζιαι εφκήκεν που το παγοδρόμιο 2-3 λεπτά μετά τζιαι εφόρεν τζίτρινο βρασιολούι τζιαι φανέλλα που έππεφτεν στον έναν ώμο τζιαι εφένετουν το σουτιέ της, να επικοινωνήσει μαζί μου τζιαι ό,τι προκύψει.

Ευχαριστώ.