La sinechiè du proigumen poste. Je paracal mon agapit et aksiolatreft anagnoste, thkievast la proigumen poste prihou prohorisetè paracat. Je thekkiou you.

Αμάναμου μάναμου τζι’εν εφκήκεν η Νικκόλ(please επέτρεψε μου να σε λαλώ έτσι γιατί βαρκούμαι να αλλάσσω γλώσσα). Oh my god ο Λεοντής εν μπορώ εννα πελλάνω, εν μπορείς εν μπορείς εν μπορείς εννα πελλάνεις oh my god ο…ντάξει επαρασύρθηκα, σκάζω. Τζι’ήταν ξεκάθαρη η ΚΦ(Κρυφή Θαυμάστρια): “Αν δεν φκει η Νικκόλ θα συνεχίσω να ασκώ βία πάνω σου φραστικά, ψυχολογικα, σωματικά τζιαι σεξουαλικά.” Δηλαδή εν κανεί κυρία ΚκουΦφου μου που την εψήφισα 10 φορές(τόσες επέτρεπεν το ΡΙΚ τι να κάμω;) τζιαι έλειψεν η κάρτα μου τζιαι τωρά εν μπορώ να μιλώ με την φίλην μου(εν έχω, αλλά αν είχα;; Α;) τζιαι εν μπορώ να πιάσω τη μάμμα μου να της πω πόσον ωραία περνώ με την απαγωγέα μου(γιατί είπες μου ότι αν της πω ότι βασανίζεις με εννα μου κόψεις τα κκόφλεξ τζιαι την σεξουαλική βία). Εφκήκεν έκτη κυρία μου. Tζιαι επειδή εφκήκεν έκτη πρέπει τωρά εμέναν να μεν με πέρνεις στην τουαλέττα τζιαι να μου βάλλεις πάμπερς; Τζιαι το πρόβλημαν ένει ότι τα πληρώννω εγώ. Δηλαδή σκέφτου αν έφκεννεν ήταν να κόψει πίσω που τα μαθήματα της, ήταν να την χωρίσει ο φίλος της επειδή εν θα τον εθώρεν λόγω τον προβών, ήταν να έσιει άγχος ως τον Μάην, ήταν να 1000 πράματα. Για να πάει στην Eurovision κυρία μου! Slowly the thing. Άσε που έχω υποψίες ότι έθελεν τόσον πολλά να πάει Eurovision τζιαι έπιαεν σχέσεις με τον Ουαλό τον Τζιόνη τον Λιλληπράσινο τζιαι τους Νησιώτες πέρκι την βάλει 2η φωνή.

Αλλά αφού εν καταλάβεις τζι’είσαι τόσον φατσιμένη με την Νικκόλ που εμείνισκες ώρες ολόκληρες να την ακούεις να τραουδά στες πρόβες τζιαι έκαμνες “ου ου σας τρέχουν οι ζουλού ου ου” όποτε άκουες άλλον τζιαι εγέμωσες τους τόπους με ππόστερ της Νικκόλ τζιαι ως τζιαι τα κουππούθκια των κκόφλεξ μου ήταν της Νικκόλ τζιαι εγώ ούλλη μέρα στο ράδιον τζιαι στην τηλεόρασην άκουα τζιαι εθώρουν Νικκόλ. Μιαν φάσην που ήσουν αφηρημένη είδα ότι εχώρισεν η Μενεγάκη τζιαι είδα τζιαι λλίην Αίγια Φούξια. Muahahaha να σου γυρίζει κυρία ΚκουΦφου!

Το λοιπόν αγαπητοί αναγνώστες, εγώ ο Misharos M. Misharou της Misharenas Kourkouta τζιαι του Misharenou Misharou δηλώνω δημόσια ότι αποφάσισα να αντισταθώ σθεναρά στις απάνθρωπες πράξεις που προβαίνει η ΚΦ. Σήμερα τζιαι σαν ετζιμούμουν στα σεντόνια με την Νικκόλ (τζιαι με την Νικκόλ δίπλα μου ή πάνω μου εν θα με εχάλαν) η ΚΦ ήρτεν φουρκαστή, άνοιξεν μου το φως τζιαι τα παράθυρα ταυτόχρονα για να μπουν οι ακτίνες του ήλιου μέσα τζιαι να με τυφλώσουν(άσιημο να είσαι με τη γαρίλλα μεστο μμάτι τζιαι να σου αννοίουν το φως έννεν;) τζιαι άρκεψεν να παουρίζει: “Misharouin Misharouin με το κότσινον βρακούιν. Ξύπνα! Σχολείο! Τέλιωνε!” Έναν απότομον τράβημα των σεντονιών ακολούθησεν τζιαι κρύος αέρας εχτύπησεν το σώμαν μου(Nasty!). Εγώ απάντησα της “Κυρία ΚκουΦφου, εν Κυριακή σήμερα”, εμπνευσμένος απο τις ατάκες του Κωστάκη τζιαι τζίνη ασυνείδητα τζιαι ασυναίσθητα άρκεψεν να τραγουδά “Τις Κυριακές μου λείπεις Θεέ μου πιο πολύ…”. “Περιπέζω σε, εν Δευτέρα σήμερα” muahahaha, to turn you, είπα της.

Εθύμωσεν μου(μπουχουχουχουχου) τζιαι άφηκεν με να ντυθώ μόνος μου για πρώτη φορά. Τζιαι με ανοιχτά τα παράθυρα παρακαλώ, κάτι που άφηνεν ανοικτά τα σενάρια απόδρασης. “Θα τρελλαθώ θα πηδηχτώ απ’το παράθυρο”, είπα της, για να έχω evidence στο δικαστήριο ότι επροειδοποίησα την ότι ήταν να πηδήσω που το παράθυρο τζιαι εν ευθύνομαι για τυχών ψυχολογικά τραύματα που θα της άφηνεν η απουσία μου. Έκλεισα την πόρτα, έπιαα το σεντόνι, έδεισα το στα κάτζιελα(ναι ήσιεν μου τζιαι κάτζιελα η καρτάνα!) στα οποία εχώρεν με να περάσω ανάμεσά τους λόγω του ότι ετάιζεν με μόνο κκόφλεξ τζιαι επάστινα τζιαι άρκεψα να κατεβαίνω κάτω(Thanks to M.Scoffield, Prison Break season 3, απόδραση που τη φυλακή Σόνα). Η ΚΦ μόλις είδεν ότι αρκούσα να ντυθώ εμπήκεν μέστο δωμάτιο για να με δει. Αλλά εν με είδεν. Muahahaha. Να σου γυρίζει x4. Εποταβρίστηκεν του παραθύρου ενώ εγώ έφτασα τζίντην ώρα στο πάτωμα, έκαμεν να κατεβεί, αλλά εκόπηκεν το shινί τζιαι εσπούρτισεν. Εγώ έγινα πύραυλος, φουσιέκκι, Κεντέρης, φως, ρουκέττα. Έπρεπε να πάω σπίτι της Νικκόλ, να της πω τι επέρασα για χάρην της τζιαι να της ζητήσω το σιέριν της, όσο πιο γλίορα εγίνετουν. Το πλήθος γύρω στους δρόμους εζητωκραύγαζεν φωνάζοντας “Run Misharos run!” τζιαι με την κυρία ΚκουΦφου να αγκομαχά πολλα χιλιόμετρα πίσω μου προσπαθώντας να με φτάσει. Τα δρώματα ετρέχαν που πάνω ως κάτω μου, ήμουν εξουθενωμένος που τούτην τη μεγάλη προσπάθεια. Μετά που κάμποσην ώραν τρεξίματος, έφτασα τελικά στο σπίτιν της Νικκόλ. Εκτύπησα το κουδούνι, άνοιξεν μου. Νικκόλ Παπαριστοδήμου λαλεί μου, έκλεισα της την πόρτα. Cytamobile Vodafone, τα λέμε! Άνοιξεν μου πάλε, τζιαι έπια της τζιαι το σιέριν της τζιαι το πόιν της τζιαι ούλλα της! Άξιζεν μου νομίζω μετά που τόσα βασανιστήρια τζιαι τόσο δρόμο.

Για όσους εν θέλουν να τελιώσει με happy end. Μόλις έφτασα σπίτιν της τζιαι ένιωσα χαρούμενος που επιτέλους έφτασα στον προορισμό μου άκουσα κατι να παίζει πιπ πιπ πιπ. Ήρτεν o Bib Bib τζιαι επάτησεν με. Όι ρε. Θωρώ το ρολόι μου, έδειχνεν 00:01 λεπτά. Oops! ΣκατοΚκουΦφού!

BOOM!

Go Nicole go!

Τις τελευταίες μέρες έπεσα θύμα σεξουαλικής, ψυχολογικής,σωματικής και φραστικής βίας από κρυφή θαυμάστρια. Είμαι διμμένος σε ένα δωμάτιο στην άκρη(εν πιο μακριά που τη μέση) του πουθενά. Ταϊζουν με μόνο κκόφλεξ. Στην αρχήν εγώ αντιστάθηκα τζιαι επέστρεφα τα πυρά, αλλά στη συνέχεια αυτή έφερεν ενισχύσεις τζιαι όποια μορφή αντίστασης από μέρους μου ήταν άκαρπη. Τούτην τη στιγμή, είμαι ψυχολογικά και σωματικά ράκος λόγω της ανεξήγητης και υπερβολικής βίας που εδέχθηκα. Πόψε η κρυφή θαυμάστρια είπεν ότι εννα με δέρει, να με βιάσει(σε τούτον είμαι θετικός!), τζιαι να με ξιτιμάσει, πάλε. Εκτός αν της υποσχεθώ ότι εννα ψηφίσω την Nicole στην τοπική Εurovision, την Κυριακή. Δηλώνω δημόσια ότι υποκύπτω στις απειλές της θαυμάστριας τζιαι θα ψηφίσω Nicole, με αντάλλαγμαν την ελευθερίαν μου. Σε δηλώσεις της στο blog η κρυφή θαυμάστρια είπεν ότι αν δεν φκει η Nicole πρώτη τότε τα βασανιστήρια θα συνεχίσουν. UN, Unicef, Unisex, University, απανταχού αναγνώστες. Χερπ μι! Ο_ο

Εν πουτάνας γιοί. Όι όι. Τι λαλώ ρε φίλε. Αφού εν είμαι ρατσιστής. Εξ’άλλου κάποτε εζούσαμεν μια χαρά. Ζούμεν στην ίδια χώρα εδώ τζιαι αιώνες. Γιατί να τους βάλλω στο ίδιο καζάνι τζιαι να λαλώ για ούλλους ότι εν πουτάνας γιοί;

Εν αδέρφια μου. Ένει. Όξα όι; Κάτσε ρε κουμπάρε, ζουν στο σπίτι της γιαγιάς μου κάπου στη Μεσαορία. Που επίεν εν την αφήκαν να μπει μέσα.  Επιπλέον ρε , εκάμαν μας τες βιαιότητες του άλλου κόσμου παλιά. Τζιαι μεις το ίδιο. Πώς γίνεται ναν αδέρφκια μου;

Δεν Ξεχνώ. Εν πουτάνας γιοί. Μάλλον όι. Εν αδέρφκια μου. Ποιος το λαλεί; Ένιξερω. Εσυγχίσετε με. Ένιξέρετε τι θέλετε.

Βλάκες.

Πριν λλίες μέρες στο σχολείο εθκιεβάζαμεν κάτι για τη ναζιστική Γερμανία τζιαι ελάλεν ότι ακόμα τζιαι στα σχολεία εμαθαίνναν τα μωρά να μισούν τους Εβραίους. Συγκεκριμένα ήσιεν μιαν ερώτηση σε ένα βιβλίο των μαθηματικών, του τότε τζιαιρού: “Οι Εβραίοι στην χώραν μας θεωρούνται ξένοι, εξωγήινοι. Στη χώρα μας ο πλυθησμός εν  66 εκατομμύρια, από τους οποίους οι 500 000 εν Εβραίοι. Τι ποσοστό εξωγήινων υπάρχει στη χώρα μας;” Έλεος έννεν;

Το απόγευμα που επία σπίτι, ήρτεν η αρφή μου να της εξηγήσω κάτι στην Γεωγραφίαν της του δημοτικού. Έγραφεν λοιπόν το βιβλίο τζιαι το τετράδιο της Γεωγραφίας: “Οι Τούρκοι κρατούν παράνομα το __% της καλλιεργήσιμης γης μας, το __% των παραλιών μας και το __% των βιομηχανιών μας.” τζιαι πάρακατω ήσιεν ερώτηση “Από ποια χώρα κατάγονται αυτοί που ζουν στα κατεχόμενα σπίτια μας;”. Τζιαι τέθκοια πράματα.

Σήμερα έπαιζα τάβλι στο Play65 τζιαι έπαιζα με έναν Τούρκο. Ήρτεν η αρφή μου πάλε, είδεν την τούρκικην σημαία. “Ρε μα παίζεις με Τούρκο;”.

Εμπρός στην επανένωση της χώρας και την συμφιλίωση και συμβίωση των δύο κοινοτήτων! Ναι ναι έτσι εννα πετύχουμε λύση. Βάλλοντας στο νουν των μωρών έμμεσα το “Τούρκος καλός μόνο νεκρός”. Γενικά, καλλιεργείται μια αντι-τουρκική παιδεία. Ενώ εύκολα εμπορύσαν να κατηγορούν τους Εγγλέζους που εφαρμόσαν το Divide & Rule τζιαι εχωρίσαν τις δύο κοινότητες, τζιαι τα επακόλουθα εν γνωστά. Όμως εν το κάμνουν. Συμφέροντα μήπως;

Προσωπικά τζιαι γω έτσι επίστευκα πριν λλίον τζιαιρό. Ερεύνησα το όμως, εκοίταξα το. Εγνώρισα 2-3 βόρειους, έτσι που περιέργια. Ενόμιζα ήταν να συναντήσω εξωγήινο. Τζιαι όσον τζι’αν αρνούμουν να το δεχτώ, εν αθρώποι σαν εμένα. Εκατέληξα το ότι θέλω να θεωρώ αδερφό μου κάθε άθρωπο στον κόσμο. Εν βλέπω σύνορα, εν βλέπω θρησκείες, εν βλέπω εθνικότητες.

Οι βόρειοι εν απλά για μένα οι άνθρωποι με τα δύο γράμματα στα αυτοκίνητά τους. Τίποτε άλλο. Τζι’άστους άλλους να τους λαλούν τουρκοκύπριους, τζιαι αδέρφια τζιαι πουτάνας γιούς.

Θεέ, Χριστέ, Αλλάχ, Βούδα, Μωάμεθ, μοναχέ σιαολίν, 12 θεοί του Ολύμπου, παπά της εκκλησιάς,σούππερμαν,Κυριάκε Μάτση,καθαρίστρια του σχολείου, Θεόδωρε Κολοκοτρώνη,Ιχσάν Αλί,Αρχιεπίσκοπε Κυπριανέ, μπάτμαν, Μωυσή, οικιακή βοηθός, μάμμα, παπά, θεία, παππού, γιαγιά, μακρινέ συγγενή, μακρινέ πρόγονε,Γκράχαμ Μπελ,κύριε με το διπλοκάμπινο που κουβαλάς παττίσιες, κάτοικε της Χοιροκιτίας, Ασσύριε, Πέρση, Αιγύπτιε, Έλληνα, Ρωμαίε, Οθωμανέ, Εγγλέζε, Ριχάρδε Λεοντόκαρδε, Βαντζιελή, Ευρωπαική Ένωση, πετρώματα που εσκυγκρούστηκετε τζιαι εκάμετε την Γη, εξωγήινε με τις πράσινες κεραίες, Κολόμβε, σωματίδια που εξελιχθήκετε σε άθρωπο, καντηλαναύτη, ναύτη, εαυτέ μου, Τιτανικέ, κυρίες στην Σούτσου, κκάτγουμαν, αντρόγυνο που ανακαλύψετε πως να αναπαράγεστε ως άνθρωποι, Λάζαρε Μαύρε, Μπλε, Φούξια, Πράσινε, οικολόγοι περιβαλλοντιστές, αγωνιστές της ΕΟΚΑ, Μακάριε Δρουσιώτη, Αλμπερτ Άϊνσταιν, Εβραίε που εγλίτωσες του Χίτλερ, Νικολάκη, κύριε που ανακάλυψες την φωθκιάν, Γιάγκο Μικελλίδη, Μαρικκού που τα Λεύκαρα, θεά τύχη.

Όποιος τζιαι να’σαι ρε κουμπάρε.
Ευχαριστώ που έχω θκιο γονιούς τζιαι αδέρφκια που με αγαπούν τζιαι στηρίζουν με.
Ευχαριστώ που έχω μιαν στέγην πάνω που την κκελλέν μου.
Ευχαριστώ που έχω τζιαι θέρμανση τζιαι έαρκοντισιον τζιαι όποτε θέλω έχω κλίμα Σαχάρας τζιαι όποτε θέλω έχω κλίμαν Αρκτικής μέστο σπίτι.
Ευχαριστώ που έχω τη δυνατότητα να μορφωθώ, να μάθω να θκιεβάζω τζιαι να γράφω τζιαι να ξέρω που τα τωρά ότι εννα πάω να σπουδάσω στο εξωτερικό.
Ευχαριστώ που έχω ό,τι φαϊ θέλω, όποτε το θέλω, όπως το θέλω.
Ευχαριστώ που ζω σε έναν τόπον ήρεμον,απλό,όμορφο τζιαι εξελιγμένο.
Ευχαριστώ που έχω κάποια άτομα με τα οποία μπορώ να μιλήσω, όποτε θέλω τζιαι να με ακούσουν, οτιδήποτε τζι’ αν τους πω. Οι λεγόμενοι φίλοι.
Ευχαριστώ που έχω, ή μπορώ να έχω, ούλλες τις ανέσεις τζιαι τες ευκαιρίες που μπορεί κάποιος να αποκτήσει.

Εν με ενδιαφέρει ποιος είσαι τζιαι ούτε γιατί εγώ να είμαι σε θέσην να σε ευχαριστώ. Γι’αυτό θα σε ονομάσω Οποιοσδήποτε. Γιατί μπορεί να είσαι κάποιος που τους παραπάνω που έγραψα, ή κάποιος άλλος. Δηλαδή, οποιοσδήποτε. Ακόμα τζιαι κανένας.

Λοιπόν, οποιεδήποτε;

Ευχαριστώ!

Έμαθα το “Να μ’αγαπάς” του Παύλου Σιδηρόπουλου στην κιθάρα.

Τωρά μπορώ να πεθάνω.

Ελαλούσαν μου τζιαιρό για τούντη φάση της εφηβίας. Εν θα’ρτει ελαλούσα, είμαι μια χαρά. Τζι’όμως, εν αναπόφευκτη για κάποιους. Είμαι τζιαι γω μέστους κάποιους. Ήρτεν.

Η φάση που νομίζεις ότι εν σε θέλει κανένας.
Που νομίζεις ότι είσαι μόνος σου. Τζιαι ότι έτσι εννα μείνεις για πάντα.
Που νομίζεις ότι εν θα βρεθεί γιενέκα ποττέ να σε αγαπήσει.
Που νομίζεις ότι ξέρεις τι σκέφτεται ο καθένας για σένα.
Που νομίζεις ότι ο κόσμος βάλλει σε στο περιθώριο επειδή θεωρεί σε παλαβό.
Που νομίζεις ότι ούλλοι οι άλλοι περνούν ευτυχισμένα τζιαι είσαι ο μόνος μίζερος. Μάλλον επειδή εν μπορείς να φκάλεις τη μάσκα των άλλων.

Όσον νομίζεις ότι τούτα που σκέφτεσαι ότι εν σωστά, αποδέχεσαι τα. Γιατί εσύ τα έπλασες. Με το μυαλό σου. Τζιαι ότιδήποτε πλάθεις, αποδέχεσαι το χωρίς δεύτερη σκέψη. Απορρίπτεις ότιδήποτε έρκεται να καταστρέψει τα πλάσματα σου. Όι γιατί το “οτιδήποτε” εν λάθος, αλλά γιατί φοάσαι να αποδεχτείς την αλήθκεια.Κανένας εν θέλει τις ιδέες του να καταστρέφουνται. Εν εγωισμός; Ή πείσμα; Άλλωστε, τι θα γίνουν οι ανθρώποι χωρίς να έχουν, ο καθένας τους, μια διαφορετικήν αντίληψη; Τζι’ας εν τζιαι ψεύτικη. Καλύτερο,φυσικά, που το να έχουν ούλλοι μιαν αντίληψη. Τζι’ας εν τζιαι η πιο σωστή.

Κάποτε, όμως, καλούνται κάποιοι να σταματήσουν να έχουν κάποιες ψεύτικες ιδέες. Πότε; Όταν ανακαλύπτουν ότι ενόμιζαν ότι εν τους θέλει κανένας. Όταν ανακαλύπτουν ότι ενόμιζαν ότι βάλλουν τους στο περιθώριο. Όταν ανακαλύπτουν ότι ενόμιζαν ότι εν μόνοι τους. Όταν ανακαλύπτουν ότι τζίνα που ενόμιζαν για τους άλλους, εν λάθος.

Καλείσαι να επιστρέψεις στην πραγματικότητα. Καταφέρνεις να απορρίψεις τις ιδέες που εσύ έπλασες, για να αποδεχτείς κάποιες νέες ιδέες. Πιθανόν να τις έχουν τζιαι άλλοι, αφού αποτελεί διαπίστωση πολλών, τζιαι όι πλάσμα του μυαλού σου. Κάτι που καθιστά την ιδέα σου μη μοναδική.

Προσπαθείς να καλύψεις το χαμένον έδαφος όσον τζιαιρόν ενόμιζες ότι οι άλλοι εν σε θέλουν. Αγνοείς τους, ενώ τζίνοι αναζητούν σε.  Είσαι τόσον εγωιστής που ενώ σε αναζητούσαν, εσύ εν το έβλεπες, ή μάλλον, εν έθελες να το δεις. Στο τέλος γίνεται το αντίθετο όταν συνειδητοποιείς ότι  με τη στάση σου αγνοήσαν σε τζιαι τζίνοι. Τωρά αναζητάς τους εσύ.

Προσπαθώ να διορθώσω τα πράματα τζιαι να καταφέρω να έχω μια σωστήν αντίληψη για τους άλλους τζιαι για μένα, χωρίς να υποθέτω πράματα. Να μεν νομίζω. Να είμαι σίουρος.

Απογοητεύτηκα.

Αλλά, εν μια φάση.

Εννα περάσει.

Έννεν;